Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Shervin Nekuee schrijft over Rumi: ‘Alles wat je kunt doen, is oog hebben voor het wonderbaarlijke’

Religie en Filosofie

Marije van Beek

Shervin Nekuee © studio vonq
Met aandacht

Met aandacht leven, in de maand van de Maand van de Spiritualiteit vertellen mensen hoe ze dat doen. Vandaag: auteur Shervin Nekuee (50) werkt aan een boek over Rumi en geeft voordrachten over soefisme.

Het begin

Lees verder na de advertentie

“Mijn moeder was zo modern als maar kon, en combineerde dat met het soefisme. Ze had daarbij haar eigen opvatting van God. Het Perzische ‘Ghoda’ (God) knipte ze op tot Ghod-a: kom tot jezelf.

“Op mijn 19de ben ik uit Iran gevlucht en ik was hier net twee jaar, nog bezig met overleven, toen mijn moeder overleed. De eerste tien jaar kon ik er niet mee omgaan. Het veroorzaakte een diepe wond. Op papier ging het uitstekend met me. Ik was afgestudeerd socioloog, zou gaan promoveren op iets prestigieus aan Stanford. Maar daar in Berkeley werd ik heel onbedoeld verliefd. Zo kwam er een opening. Ik moest steeds terugdenken aan Rumi, de soefidichter, en kon eindelijk toegeven aan de pijn, en aan de heimwee naar Iran. Niet veel later kreeg ik grote twijfels over mijn academische carrière. Zo begon het.”

Ik heb de man lang in mijn armen gehad, en zo moeten huilen die nacht

De gevolgen

“Ik vond een cd met poëzie van Rumi, met daarop een tekening van een setar, de Perzische luit. Ik ging het zachte instrument doorvoelen en vanaf dat moment bleef het op wonderbaarlijke wijze terugkomen in mijn leven. Ik kon voor even naar Iran om een boek te maken en leerde er een setarmaker kennen. Hij heeft er eentje voor mij gemaakt. In zware tijden speelde ik zelf, om mij en mijn kinderen te troosten. Tot ik tien jaar geleden een waanzinnige setarspeelster ontmoette! Balout, mijn geliefde. Het is zoals in Rumi’s verhaal van de rietfluit. Pas vanaf het moment dat ik afgesneden was van het rietveld, van mijn moederland, was ik in staat om de pijn van de scheiding te bezingen en om mannen en vrouwen in beroering te brengen.”

De reacties

“Ik verkeerde in intellectuele kringen toen ze me dansend tussen de soefi’s zagen. ‘Waar slaat dat op?’, kreeg ik te horen. Nu is het weer goed, hoor. Er wordt nu eenmaal met minachting gekeken naar spiritualiteit. Nederland is in veel opzichten een perfect land, maar met zielswonden kunnen we moeilijk omgaan. Daar wil ik iets aan doen.”

Eén tip

“Zo nu en dan geeft het leven ons openingen om verstilling te zoeken. Het enige wat je kunt doen, is oog hebben voor het wonderbaarlijke. Jaren terug mocht ik uit een dik liefdesboek van Rumi voorlezen in een bomvolle Rode Hoed. Op de terugweg in de tram kwam een walmende zwerver naast me zitten met een viool: “Jij komt hier niet vandaan, hè?” Voor die vraag ben ik allergisch, dus ik keek hem minderwaardig aan, en zei: “Jij hebt ook geen huis hier, hè?” Toen reciteerde hij een gedicht van Rumi: “Jarenlang heb ik naar mijn geliefde gezocht. Van stad naar stad, van land naar land. Tot ik erachter kwam dat zij overal is en nergens. Sindsdien is overal en nergens mijn huis”. Ik heb de man lang in mijn armen gehad, en zo moeten huilen die nacht. Dit verhaal klinkt heel bijzonder, maar dat is het niet. Dit gebeurt elke dag, elke week, elke maand.”

Maand van de Spiritualiteit

De hele maand besteden we aandacht aan de Maand van de Spiritualiteit met achtergrondverhalen, interviews en essays.

Deel dit artikel

Ik heb de man lang in mijn armen gehad, en zo moeten huilen die nacht