Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Selfies, applaus en een imam als voorganger bij de Prinsjesdagdienst

Religie en Filosofie

Maaike van Houten

Voor de bezinningsbijeenkomst was het in de Grote Kerk dringen voor een foto met minister-president Mark Rutte. © Werry Crone
Prinsjesdag

Politieke verschillen vallen op de ochtend van Prinsjesdag even weg in de Grote Kerk in Den Haag. Het halve kabinet, Kamerleden en andere ambtsdragers krijgen er ingepeperd dat ze allemaal lid zijn van ‘Eén mensenfamilie’.

Vooraf was al gezegd: de minister-president wordt hier als een popster onthaald. En inderdaad, als Mark Rutte de Grote Kerk binnenkomt, springen de kinderen uit de kerkbanken. Ze vliegen op Rutte af met hun mobieltjes. Een selfie, nog een, natuurlijk!

Lees verder na de advertentie

Nodig een paar honderd kinderen uit voor een bezinningsdienst en zo’n viering krijgt als vanzelf een ander, luchtiger en onverwachter karakter. Ook al vraagt voorzitter Ineke Bakker van de Stichting Prinsjesdagviering vooraf niet te klappen, na het eerste nummer van het kinderkoor – 'Sing a song for peace' – doen de kinderen dat toch. En ook volwassenen kunnen het niet laten te applaudisseren als imam Yassin Abouyaala aan het eind van zijn preek vertelt dat hij gisteravond zijn vierde kind heeft gekregen. Amira heet ze, Arabisch voor prinses.

Natuurlijk zijn er verschillen, maar die zijn juist nodig om elkaar te verrijken

Imam Yassin Abouyaala

Want vandaag, Prinsjesdag, gaat haar vader voor in wat officieel heet de 'interlevensbeschouwelijke bezinningsdienst ter gelegenheid van de opening van het nieuwe parlementaire jaar'. Begonnen in de hervormde kerk, groeide de dienst via een oecumenische viering in de jaren tachtig, uit tot een interreligieus én levensbeschouwelijk evenement. Sinds de eeuwwisseling werkt het Humanistisch Verbond samen met een kleurrijk gezelschap van christenen, joden, moslims, boeddhisten, soefi’s en sikhs.

Ook de aanwezige politici vertegenwoordigen een mix van achtergronden en partijen. Het halve kabinet is er. VVD’ers Mark Rutte, Sander Dekker, Hugo de Jonge, Wouter Koolmees (D66), Ank Bijleveld en Ferdinand Grapperhaus (CDA) en  Paul Blokhuis (ChristenUnie). Ook Kamerleden zijn uitgenodigd, leden van de coalitiepartijen zijn er vaker op in gegaan dan mensen uit de oppositie. CDA’ers zijn er het meest en behalve hun voorman Sybrand Buma zijn er geen andere fractieleiders.

Imam Yassin Abouyaala ging voor in de bezinningsbijeenkomst. © Werry Crone

Eén mensenfamilie

Politiek is hier ver weg, partijpolitiek al helemaal. Hier draait het niet om koopkrachtplaatjes en dividendbelasting, maar zoals voorzitter Ineke Bakker het omschrijft, om compassie, naastenliefde, gerechtigheid, vrede. “Hier gaat het om de vraag naar de waarden, welke samenleving we willen zijn.”

Het motto vandaag: Eén mensenfamilie. “De boodschap is dat we één zijn, ondanks de verschillen”, zegt de imam, die uit de Koran voorleest dat mensen familiebanden moeten onderhouden. “Natuurlijk zijn er verschillen, maar die zijn juist nodig om elkaar te verrijken”, zegt Abouyaala. “We willen laten zien dat we één familie vormen.”

Moge dan in dit land ruimhartig ook plaats zijn voor de vreemdeling

Rabbijn Marianne van Praag

Dat is ook de boodschap die door de teksten van de andere religieuze leiders is geweven. Alleen Morid Aziz van het Humanistisch Verbond benoemt een andere, minder prettige kant van familie: “Familie kan ook afwezig zijn, familie kan verstikkend zijn, dwingend, ontmoedigend.” Daarom legt deze Afghaanse Nederlander die zijn geloof heeft afgelegd, die ‘ene mensenfamilie’ ook uit als ‘elkaar ruimte geven, mogen twijfelen en onzeker zijn, elkaar vrij laten om zelf te denken en samen te leven.’

Sjama Gobiend, Michal Oppenheim en Marja de Jong zingen het lied 'Amen'. © Werry Crone

Gebed voor de overheid

Traditie is het Gebed voor de overheid. Dat heeft een paar jaar ontbroken, want voor humanisten was bidden een brug te ver. Het is weer ingevoerd, zegt voorzitter Bakker, omdat het door anderen als een gemis werd ervaren. “Niemand hoeft mee te bidden”, licht ze toe. “Als je er bent, hoef je ook niet met alles in te stemmen. Maar ook als je het er niet mee eens bent, dan kun je het nog wel met respect aanhoren.”

Rabbijn Marianne van Praag spreekt het gebed uit. Uitgerekend deze tekst blijkt de meest politieke van de bijeenkomst. Ze bidt: “Moge dan in dit land ruimhartig ook plaats zijn voor de vreemdeling, die zonder zijn geschiedenis en cultuur te hoeven verloochenen echt deel wil worden van de grote familie die wij ‘het Nederlandse volk’ noemen.”

© Werry Crone

Voor politici bidt ze om wijsheid, om eenheid in verscheidenheid te vinden. En ze hoopt dat inwoners elkaar respecteren. Ze zegt er nog iets bij: die inwoners hebben wel ‘het voorrecht te leven in dit gezegende land.”

Aan het eind van de bijeenkomst klinkt in de Grote Kerk het Wilhelmus. Niet alleen het eerste couplet, ook het zesde: 'Mijn schild ende betrouwen, zijt Gij, o God mijn Heer'. De laatste klanken zijn nog niet verstorven of er staan alweer fans bij Rutte voor een foto. Hij heeft nog even tijd, tussen kerk en Ridderzaal.  

Lees meer over Prinsjesdag in ons dossier.

Lees ook:

Troonrede 2018: 'Dit sterke land nog beter maken'

Koning Willem-Alexander heeft dinsdag, Prinsjesdag, in de Ridderzaal de Troonrede voorgelezen aan de leden van de Eerste en Tweede Kamer. Lees hier de volledige tekst.

Een droombegroting, maar het buitenland kan ons feestje bederven

De jubelstemming van vandaag doet herinneringen herleven aan tien jaar geleden, vlak voor de crisis uitbrak. De Troonrede bevat veel goed nieuws.

Deel dit artikel

Natuurlijk zijn er verschillen, maar die zijn juist nodig om elkaar te verrijken

Imam Yassin Abouyaala

Moge dan in dit land ruimhartig ook plaats zijn voor de vreemdeling

Rabbijn Marianne van Praag