Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Ook in het Vaticaan rukken de 'nieuwe media' op

Religie en Filosofie

Stijn Fens

Stijn Fens nieuwe foto © Trouw
Column

Sorry ik was er even niet. Vorige week werd ik op een ochtend wakker en kon slechts een soort van monotoon bromgeluid voortbrengen dat voelde alsof iemand met een kaasschaaf mijn keelamandelen in tien gelijke stukjes wilde verdelen. Stem kwijt.

Mijn vrouw en kinderen waren lief voor me. Buurtgenoten zwaaiden naar me en staken hun duim omhoog als ze me zwijgend op de bank zaten zitten.

Lees verder na de advertentie

Ik koesterde de stilte in mij en dacht aan Blasius, de beschermheilige van lijders aan keelziekten.

Op Facebook verschijnen er nu korte filmpjes waarin onder meer verslag wordt gedaan van de activiteiten van de paus. De radio hoeft niet meer aan

Na een dag werd ik nog zieker en kwam ik bijna mijn bed niet meer uit. Langzaam maar zeker raakte ik verdwaald in een koortsig schemergebied. Voor ik het wist liep ik door het gebouw van Radio Vaticana, de radiozender van de paus. Het was er een drukte van belang.

Bijna gewichtloos liep ik door een lange gang waar geen einde aan leek te komen. Aan weerszijden bevonden zich kantoren. Dat kon ik zien, want de deuren stonden open. In al die kantoren zaten mensen achter de microfoon. Ze spraken de meest uiteenlopende talen. En ik verstond ze allemaal.

Twee seconden

Eenmaal weer wakker wist ik waarom ik dit gedroomd had. De week ervoor was ik echt in het gebouw van Radio Vaticana geweest. Het was er verontrustend stil en verlaten. Ik had een afspraak met iemand. Die liet even op zich wachten en op zoek naar een automaat waar ik een flesje water kon kopen, dwaalde ik door de gangen die aanvoelden als de bloedvaten van een lichaam waarvan een voor een de functies uitvielen.

Ik hou van Radio Vaticana, al is het alleen maar om de Latijnse mis die elke dag om half acht 's ochtends wordt uitgezonden. Ik luister er graag naar. Het liefst in het donker als mijn huisgenoten nog slapen. Een levensteken uit een parallelle wereld. Ik hoor dan - meen ik - de klokken van de Sint-Pieter en ben in Rome. Maar nu gaat het verhaal dat het niet zeker is of Radio Vaticana die mis wel blijft uitzenden. De zender is opgegaan in een soort 'superministerie' van de Media en de toekomst van mijn geliefde radiostation kan wel eens ongewis zijn.

Ook in het Vaticaan rukken de 'nieuwe media' op. Op Facebook verschijnen er nu korte filmpjes waarin onder meer verslag wordt gedaan van de activiteiten van de paus. De radio hoeft niet meer aan.

Iemand vertelde mij dat er laatst een filmpje te zien was geweest over een Algemene audiëntie waar de paus de gelovigen had toegesproken over een onderwerp dat ik alweer vergeten ben. Er hadden tienduizenden mensen naar gekeken. Uit metingen bleek later dat zij in overgrote meerderheid alleen de eerste TWEE - ik herhaal - de eerste TWEE seconden van het filmpje gezien hadden. Je zou uit wanhoop de beschermheilige van het internet Isidorus van Sevilla - hij schreef ooit de eerste encyclopedie, vandaar - willen aanroepen hier iets aan te doen.

Sprankje hoop

Daar was de man met wie ik een afspraak had. Hij vertelde dat hij net een vluchtelingenkamp in Oeganda had bezocht. Het was er afgeladen vol en de omstandigheden waren primitief. Water uit een put en zo. Maar ze luisterden wel naar Radio Vaticana.

Ik zag ze in een kring zitten voor hun schamele hutjes. Op de grond stond een wereldontvanger waaruit klokken van ver weg kwamen. Een sprankje hoop via de korte golf.

Zou er geen be­scherm­hei­li­ge voor al deze digitale ver­schop­pe­lin­gen moeten komen?

Er zijn over de hele wereld tientallen miljoenen mensen die niet eens in staat zijn geweest dat filmpje van de paus op Facebook te zien. Nog niet eens twee seconden. Ik noem ze maar even slachtoffers van de digitale wedloop. Het zijn die vluchtelingen in Oeganda en dichter bij huis de lezers van een papieren krant. De laatste groep moet steeds vaker van hippe deskundigen horen dat ze aan het uitsterven zijn. Eigenlijk doen ze niet meer helemaal mee. Zou er geen beschermheilige voor al deze digitale verschoppelingen moeten komen?

De man met wie ik had afgesproken vertelde dat toen hij het vluchtelingenkamp verliet, de mensen hem op het hart drukten dat mocht hij terug in Rome de paus spreken, hij aan Franciscus moest vragen hen eens te noemen in een van zijn toespraken die via Radio Vaticana worden uitgezonden. "Dan zijn we niet meer zo onzichtbaar."

Lang leve de oude media.



Het e-mailadres bij dit profiel is nog niet bevestigd. Een link om te bevestigen kunt u vinden in uw inbox.
Bent u de link kwijt? Vraag hier een nieuwe aan.

Wachtwoord is niet correct

tonen

Wachtwoord komt niet overeen

tonen

U moet akkoord gaan met de gebruiksvoorwaarden


Deel dit artikel

Advertentie
Op Facebook verschijnen er nu korte filmpjes waarin onder meer verslag wordt gedaan van de activiteiten van de paus. De radio hoeft niet meer aan

Zou er geen be­scherm­hei­li­ge voor al deze digitale ver­schop­pe­lin­gen moeten komen?