Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Je moet als samenleving het christelijke Paasverhaal willen koesteren

Religie en Filosofie

Stijn Fens

Columnist Stijn Fens. © Trouw
Column

Het is met Jezus Christus soms net als met het vervoerbedrijf van de gemeente Amsterdam.

Je staat een half uur bij de halte vergeefs te wachten op lijn 10. Vervelend, je moet ergens snel naartoe. Net op het moment dat je het bijna hebt opgegeven, komen er maar liefst twee trams de hoek om. Zo ging het donderdagavond ook in Amsterdam-Zuidoost, waar je met een beetje geluk de Verlosser binnen korte tijd twee keer tegen het lijf kon lopen.

Lees verder na de advertentie
Je zou willen dat Pasen een beschermde handelsnaam was

Om te beginnen was er natuurlijk 'The Passion', het tv-evenement rond het lijdensverhaal van Jezus dat, zo heb ik begrepen, bij de echte apostelen in de hemel bekendstaat als het Evangelie volgens Borsato. De zangers en acteurs werden met open armen ontvangen in dit deel van Amsterdam, waar maar liefst 150 kerken zijn. Een thuiswedstrijd dus. Volgens 'Passion-professor' en theoloog Mirella Klomp laat het succes van The Passion - weer 3,1 miljoen kijkers - zien dat Nederlanders blijven verlangen naar religie. Ik help het haar hopen.

Even verderop stond een andere Jezus in het felle theaterlicht. In Afas Live kon je op Witte Donderdag naar de onverwoestbare rockopera 'Jesus Christ Superstar' met de even onverwoestbare, 74-jarige (!) Ted Neeley in de hoofdrol. Zijn komst in deze Goede Week naar Amsterdam-Zuidoost verbaasde mij een beetje. Vorig jaar liet Neeley namelijk weten dat hij in 2017 voor de laatste keer naar ons land zou komen om in Rotterdam Ahoy op 'spectaculaire wijze' afscheid te nemen van zijn Nederlandse fans. Nog een laatste toegift van de Messias, voordat hij definitief de stekker uit zijn eigen glorie zou trekken. Maar zie: daar was hij weer. Verslaafd aan zijn eigen verhaal.

Verwarring

Ondertussen wordt het in ons land rond deze twee 'theatrale' Zonen van God een stuk kouder. We gaan naarmate de tijd vordert in steeds grotere verwarring op weg naar het Paasfeest dat dit jaar op 1 april valt. De Hema heeft op haar site een speciale rubriek 'onze lievelings paasartikelen' met onder meer een 'vormkaars haas' (17 x 8,5 x 4,5 cm) in de kleuren geel en wit. Je zou willen dat Pasen een beschermde handelsnaam was. 

Musicalster Tommie Christiaan ziet ondertussen in een boulevardblad een overeenkomst tussen zijn eigen leven en zijn rol als Jezus in The Passion: 'Ook ik zat aan de grond'. En 'De Verrekijkers', dat is het samenwerkingsverband tussen de Evangelisch-Lutherse Gemeente Kampen en de Vereniging van Vrijzinnigen Kampen-Noordoostpolder, maakte deze week bekend dat 'The Passion Light' niet doorging. Is dat zoiets als Cola Light? Wel suikerzoet, maar kunstmatig toegevoegd? 'Het lag in de bedoeling dat mensen konden aangeven welke muziek ze passend zouden vinden om het lijdensverhaal van Jezus uit te drukken', schrijven De Verrekijkers. 'De organisatie van deze Passion Light kreeg echter niet of nauwelijks reactie op de uitnodiging van mogelijke deelnemers en heeft daarom besloten het evenement geen doorgang te laten vinden.'

Sorry Kampen, maar ik ben daar eigenlijk wel blij mee. Wat is er toch mis met de oude muziek die we al zo lang gebruiken om dat lijdensverhaal te vertellen?

De eerbied voor het sacrale sluipt langzaam maar zeker weg uit onze samenleving

Eerbied

In het geseculariseerde Nederland is Goede Vrijdag, zoals theoloog Erik Borgman op deze plek gisteren nog opmerkte, steeds meer een gewone, vrije dag waarop we gaan winkelen met z'n allen. De kruisdood van Jezus wordt met het jaar een meer eenzame gebeurtenis. En dat geldt ook voor zijn opstanding op Paaszondag. Daarbij komt dat de eerbied voor het sacrale langzaam maar zeker wegsluipt uit onze samenleving. Twee minuten stilte op 4 mei, dat vinden we al heel wat. Daar lijden de christelijke feestdagen ook onder.

Je moet als samenleving het christelijke Paasverhaal met dat kruis en dat lege graf willen koesteren. Heb er respect voor. Anders valt uiteindelijk de bodem onder The Passion, Jesus Christ Superstar en zelfs de Matthäus-Passion weg. Hoe succesvol ze ook mogen zijn.

Voor je het weet zit Jezus op Goede Vrijdag om 15.00 uur alleen nog maar 'aan de grond' zoals Tommie Christiaan ooit en laat hij op een gegeven moment met een persbericht weten dat hij het jaar erop nu echt voor de laatste keer naar ons land komt, om in Amsterdam-Zuidoost op meer dan spectaculaire wijze voor eeuwig afscheid te nemen van al zijn fans in Nederland.

Lees ook: Theoloog Erik Borgman pleit ervoor het lijden van Jezus werkelijk serieus te nemen. 'Voor je het weet wordt het iets van: Het komt vast wel goed op Paaszondag'.

En lees hier meer columns van Stijn Fens.

Deel dit artikel

Je zou willen dat Pasen een beschermde handelsnaam was

De eerbied voor het sacrale sluipt langzaam maar zeker weg uit onze samenleving