Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Ik begrijp het standpunt van de kerk over de glutenvrije hosties wel

Home

Stijn Fens

Stijn Fens. © Trouw
Column

Wat voor werk ik had, wilde de personal trainer van de sportschool weten. Ik zei dat ik voor een heel goede krant werkte. En of ik dan nog een speciaal aandachtsgebied had, vroeg hij erbij.

Ik nam een slokje water en wachtte op de vraag waarvan ik bijna zeker was dat-ie zou komen

Lees verder na de advertentie

Terwijl ik mijn lichaam probeerde te plooien naar de stand die het fitnessapparaat van mij verwachtte, antwoordde ik dat ik over de katholieke kerk berichtte. "Je moet je schouders meer naar beneden doen", zei hij enigszins vermanend. "Ben je zelf ook katholiek?", vroeg hij vervolgens terwijl we naar een ander apparaat liepen. Uit de boxen kwam vrij harde dancemuziek. "Ja hoor", zei ik zo vrolijk mogelijk. Hij had ook kunnen vragen: "Houd je misschien sierkippen?" Als praktiserend katholiek word je steeds meer een rubriek in de Gouden Gids.

Ik nam een slokje water en wachtte op de vraag waarvan ik bijna zeker was dat-ie zou komen. "Klopt het nou dat je van de katholieke kerk geen glutenvrij brood meer mag eten?" Maar die vraag kwam niet. "Interessant allemaal", zei hij alleen maar.

Taboe

Tijdens het spinnen dacht ik aan alle commotie rond gluten en het katholieke geloof van de afgelopen week. Vorige week herinnerde het Vaticaan de bisschoppen eraan dat glutenvrije hosties voor de eucharistie taboe zijn. Hosties moeten ongedesemd zijn en tarwe bevatten. Ook aan de wijn zijn kwaliteitsnormen verbonden. Niets nieuws, want in 2003 kregen diezelfde bisschoppen hier al een brief over. De noodzaak voor de herinnering lag in het feit dat er in allerlei online supermarkten niet-goedgekeurde hosties en wijn werden aangeboden.

Illegale handel dus.

Maar waren die glutenvrije hosties eigenlijk wel toegestaan?, vroeg ik me al snel af.

Natuurlijk werd er schande gesproken van deze nieuwe oude richtlijn. "Net of Onze Lieve Heer minder van je houdt als je een glutenvrije hostie eet", schreef een lezer van een concurrerend ochtendblad. Ook mijn dochter was niet blij. Zij heeft coeliakie, glutenintolerantie. Als zij tarwe binnenkrijgt gaan haar darmen huilen. De ziekte werd een paar weken na haar Eerste Communie geconstateerd. Aanvankelijk leek het erop dat ze niet meer kon deelnemen aan de eucharistie. Tot onze parochie meldde dat er zoiets was als glutenvrije hosties. "Maar waren die eigenlijk wel toegestaan?", vroeg ik me al snel af.

Ik besloot op onderzoek uit te gaan. Het werd een wonderlijke tocht langs de Nationale Raad voor Liturgie, Hostiebakkerij Sint Michael (goed voor 50 à 60 miljoen hosties per jaar) en het aartsbisdom Utrecht. Daar was hulpbisschop Herman Woorts behoorlijk verlegen met de situatie, maar hij was wel duidelijk: "Brood is de materie voor de eucharistie, want Jezus gebruikte echt tarwebrood. Gewone hosties zijn dan geldige materie en glutenvrije hosties ongeldige materie." Volgens de hulpbisschop restte mijn dochter alleen nog de kelkcommunie. Wijn dus. Alcohol. Het leek me wat vroeg voor een meisje van negen. Maar door die tegenwerping liet de hulpbisschop zich niet uit het veld slaan: "Heeft u weleens gedacht aan nippen?"

Later bleek nog dat die glutenvrije hosties toch een klein beetje gluten bevatten. Om het toch nog op echt brood te laten lijken. En daar kon een coeliakiepatiënt behoorlijk ziek van worden. Uiteindelijk bleek mijn dochter wel tegen deze dus in feite glutenarme hosties te kunnen. Het hield haar nog een tijdje bij de kerk, tot ze het om allerlei redenen wel mooi vond.

Spanning

We hebben het hier over het Al­ler­hei­lig­ste, het Lichaam van Christus. Daarmee moet je niet sjoemelen.

Ik maakte mijn rondje op de sportschool af. Het bleef mij moeite kosten om mij aan te passen aan de apparaten waarvan de instellingen worden bepaald door een mysterieus computerprogramma. Maar als het niet past, kan de personal coach de parameters veranderen. Dat deed hij voor mij. Het ging meteen beter.

Een terugkeer van mijn dochter naar de kerk zit er voorlopig niet in. Toch een beetje beledigd door die in haar ogen 'rare' katholieke kerk. Ondanks het feit dat glutenarme hosties wel zijn toegestaan. Ik begrijp het standpunt van de kerk over glutenvrije hosties wel. We hebben het hier wel over het Allerheiligste, het Lichaam van Christus. Daarmee moet je niet sjoemelen. Aan de andere kant: waarom zou Jezus niet aanwezig kunnen zijn in een hostie van rijst?

In de ruimte tussen leer en leven staat de gelovige. Soms sterk en soms zwak.

Zolang er maar spanning is.

Wilt u de reacties op dit artikel lezen? Registreer u hier voor een proefperiode van twee maanden.

Het plaatsen van reacties is voorbehouden aan de betalende abonnees van Trouw. Kijk hier voor een overzicht van onze abonnementen.

Het bekijken en plaatsen van reacties is voorbehouden aan onze betalende abonnees. Kijk hier voor een overzicht van onze abonnementen.

Als betalend abonnee kunt u een reactie plaatsen op dit artikel. Deze is alleen zichtbaar voor andere (proef)abonnees.

Om uw reactie te kunnen plaatsen, hebben we uw naam nodig. Ga naar Mijn profiel


Wilt u dit artikel verder lezen?

Maak vrijblijvend een profiel aan en krijg gratis 2 maanden toegang.

Het e-mailadres bij dit profiel is nog niet bevestigd. Een link om te bevestigen kun je vinden in je inbox.
Ben je de link kwijt? Vraag hier een nieuwe aan.

Ongeldig e-mailadres

Wachtwoord is niet correct

tonen

Wachtwoord komt niet overeen

tonen

U moet akkoord gaan met de gebruiksvoorwaarden


Wij gaan vertrouwelijk om met uw gegevens. Lees onze privacy statement.

Deel dit artikel

Advertentie
Ik nam een slokje water en wachtte op de vraag waarvan ik bijna zeker was dat-ie zou komen

Maar waren die glutenvrije hosties eigenlijk wel toegestaan?, vroeg ik me al snel af.

We hebben het hier over het Al­ler­hei­lig­ste, het Lichaam van Christus. Daarmee moet je niet sjoemelen.