Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Gezond worden is nu eenmaal niet het idee achter de ramadan

Religie en Filosofie

Leonie Breebaart

© Maartje Geels
Column

Hoort u iemand wel eens zeggen: ik heb besloten een beter mens te worden? Het kan aan mij liggen, maar ik hoor dat weinig. 

Terwijl je wel voortdurend hoort: ik ben weer gaan sporten, ik eet geen koolhydraten meer, ik ben gestopt met drinken. Toegegeven: van niet-meer-drinken word je misschien ook wel een beter mens - hoewel dat niet vaststaat - maar de motivatie achter al die bijdetijdse goede voornemens lijkt toch meestal gezondheidswinst, terwijl de vraag hoe we in moreel opzicht een beter mens worden in het dagelijks leven een beetje besmuikt of helemaal niet wordt besproken.

Lees verder na de advertentie
Ik weet niet of kinderen van één maand ramadan diabeet worden, maar het punt is dat een vetrolletje meer deze gelovigen waarschijnlijk weinig kan schelen

Over gezondheidswinst lees je ook vaker in de krant: elk bewijs dat een gewoonte ons leven een half jaar kan bekorten (zitten is dodelijk!) haalt de media. Minder vaak lees je hoe dat leven gevoerd zou moeten worden, hoe we ons moeten gedragen. Die laatste vraag klinkt de grotendeels ontkerkelijkte Nederlanders te moralistisch, denk ik. Een oproep tot goed gedrag associëren we met de onderdrukkende voorschriften van een patriarchale kerk die zoveel landgenoten tevreden achter zich hebben gelaten. “Ik bepaal zelf wel hoe ik leef.”

Dat je je aan religieuze adviezen vrijwillig zou kunnen onderwerpen, bijvoorbeeld omdat je denkt zo een beter mens te worden, is in dit geseculariseerde land een bijna verdachte notie. Dat tast onze autonomie aan.

Afkeer

Hoe diep het onbegrip over zulke zelfgezochte onderwerping zit, merk je inmiddels niet meer alleen aan de breed gedeelde afkeer van christelijk ‘gepreek’, maar ook aan de afkeer van nieuwe religieuze gebruiken. Zo maakt de classicus en vrijdenker Anton van Hooff zich al jaren kwaad over de ramadan. Vorige week postte hij op Facebook weer eens een tekst onder de strijdkreet Stop respecting ramadan!

Een van Van Hooffs belangrijkste argumenten tegen de ramadan is, dat het zo vreselijk ongezond is. Daarmee bedoelt hij niet alleen het vasten zelf, dat deden katholieken ook al, Van Hooff vindt het vooral aanstootgevend dat moslims zich na zonsondergang volproppen ‘met enorme hoeveelheden vet en zoet voedsel’. “Kinderen worden onderworpen aan schadelijke eetgewoonten. Geen wonder dat zoveel moslimkinderen te dik zijn en later diabetes ontwikkelen.”

Ik weet niet of kinderen van één maand ramadan diabeet worden, dat lijkt me sterk, maar het punt is dat een vetrolletje meer deze gelovigen waarschijnlijk weinig kan schelen. Gezondheidswinst is nou eenmaal niet het idee achter de ramadan. Het idee is dat je een beter, spiritueler mens wordt door je egocentrische begeertes overdag te beteugelen. Het idee is ook dat je dankzij die onthouding - die ook gewoon kan bestaan uit minder snoepen - na het verbreken van het vasten samen beseft hoe gezegend je bent.

Van mij hoeft Van Hooff niet te begrijpen waarom sommige Nederlanders in religieuze tradities als de ramadan houvast denken te vinden in het streven een beter mens te worden, waarmee dus niet per se bedoeld wordt: een fitter mens. Maar laat hij zich dan ook onthouden van zo’n gemakzuchtig oordeel, een oordeel dat de kern van het gebruik volkomen buiten beschouwing laat.

Wat is daar nou erg aan? Leonie Breebaart onderzoekt in haar column de actualiteit op filosofische wijze. Lees hier eerdere columns. 

Lees ook: Eindexamen op een lege maag: hoe gaan scholen en islamitische leerlingen hiermee om?

De islamitische vastenmaand ramadan en het centrale eindexamen voor middelbare scholieren vallen dit jaar precies samen.


Het e-mailadres bij dit profiel is nog niet bevestigd. Een link om te bevestigen kunt u vinden in uw inbox.
Bent u de link kwijt? Vraag hier een nieuwe aan.

Wachtwoord is niet correct

tonen

Wachtwoord komt niet overeen

tonen

Door een profiel aan te maken ga je akkoord met de gebruiksvoorwaarden en geef je aan het privacy statement en het cookiebeleid te hebben gelezen.

Deel dit artikel

Ik weet niet of kinderen van één maand ramadan diabeet worden, maar het punt is dat een vetrolletje meer deze gelovigen waarschijnlijk weinig kan schelen