Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Een uitvaart is voor iedereen

Home

Wisanne van 't Zelfde

Peter Dibbets (links) krijgt tekst en uitleg van zijn praktijkbegeleider bij Dela in het uitvaartcentrum in Oldenzaal. Hij oefent onder meer het op de juiste wijze omgaan met de kist. © Herman Engbers

Mensen met een verstandelijke beperking worden te vaak weggehouden van een uitvaart, vindt Peter Dibbets, die zelf verstandelijk beperkt is. Speciaal voor hen schreef hij een boekje met uitleg over uitvaarten.

Voorzichtig houdt Peter Dibbets (43) uit Winterswijk zijn hand achter een grote witte kaars. Het klikje van de aansteker klinkt en er verschijnt een aarzelend vlammetje. "Ik zal de muziek even voor je aanzetten", zegt zijn begeleider Sjoerd Wijbenga. Hij verdwijnt uit de zaal en even later vult zachte pianomuziek de ruimte. "Even oogcontact met elkaar voor het tillen. 1, 2, 3."

Lees verder na de advertentie

Met vereende krachten tillen Dibbets en Wijbenga een uitvaartkist op een karretje. Dibbets rijdt het door de aula heen, naar de plek voorin. Het karretje slingert van links naar rechts. "Ik denk dat de rem er nog op staat, Peter", zegt Wijbenga.

Tekst loopt door onder afbeelding

© Herman Engbers

Dibbets loopt stage bij uitvaartonderneming Dela in Oldenzaal. Hij is de enige uitvaartmedewerker met een verstandelijke beperking. Onlangs schreef hij een boekje waarin hij in simpele taal uitlegt wat een uitvaart precies inhoudt. Speciaal voor verstandelijk beperkte mensen, want zij worden door hun begeleiders te vaak weggehouden van uitvaarten, vindt Dibbets. "Ik sprak eens een verstandelijk beperkte jongen. Zijn begeleider was overleden en hij kreeg dat pas een maand later te horen. Dat deed hem pijn en daarom heb ik dit boekje geschreven. Mensen met een beperking willen voor zichzelf denken."

Hij bladert door het boekje heen. 'Wat is een uitvaartondernemer' en 'Hoe kies je een kist' zijn enkele titels van korte hoofdstukjes. Er volgt een uitleg in jip-en-janneketaal. Naast de teksten staan duidelijke illustraties en foto's, zoals van een oog met een traan en Dibbets zelf die kaarsen aansteekt. Ook maakte Dibbets een wensboekje, waarin mensen met een beperking kunnen aangeven wat er na hun dood moet gebeuren. Onder het kopje 'Dit boekje is van' kunnen mensen invullen wie zij zijn, wat aan een vriendenboekje voor basisschoolkinderen doet denken.

Tekst loopt door onder afbeelding

© Herman Engbers

Zelf heeft hij alles al uitgedacht. "Ik wil niet in de koeling. Als muziek wil ik graag van die mooie vogeltjesmuziek. En dan aan het einde 'Time to say goodbye' van Andrea Bocelli." Zelfs zijn doodskist staat al klaar. Vanwege zijn inzet voor het bespreekbaar maken van uitvaarten bij verstandelijk beperkten is Dibbets genomineerd voor de Gouden Venus van Milo. Ieder jaar reikt het Dela Goededoelenfonds deze prijs uit aan de meest inspirerende persoon met een beperking.

Dibbets loopt door naar een ruimte met een metalen verzorgingstafel in het midden. Op de achtergrond klinkt het geruis van de koelcel. In de hoek staat een tafel met een grote doos latex handschoentjes en allerlei tubetjes. "Hier worden de overledenen verzorgd", vertelt Dibbets. "Dat vind ik mooi werk, want het is het laatste wat je voor iemand kunt doen." Zijn stem hapert even. "Soms is het ook moeilijk. Pas moest ik iemand verzorgen die sprekend op een overleden familielid leek. Toen heb ik 's middags lang met mijn hond gewandeld om de beelden uit mijn hoofd te krijgen."

Een functie in de uitvaartwereld was niet altijd de ambitie van Dibbets. Lange tijd was hij bang voor de dood. Toen hij zo'n tien jaar geleden als hulp in een verzorgingstehuis werkte, vroeg de huismeester of hij wilde helpen een doodskist naar boven te tillen. Dibbets tikt met zijn vinger tegen zijn hoofd. "Ik zei: ben je gek, dat durf ik niet. Er was niemand anders, dus ik moest helpen. Toen ik de kist aanraakte, gebeurde er iets, zo'n bijzonder gevoel."

Tekst loopt door onder afbeelding

© Herman Engbers

'Ik hoorde erbij'

Vanaf dat moment had Dibbets nog maar één droom: de uitvaartwereld. In 2010 liep hij al eens stage, bij een crematorium in Enschede. Hij moest overledenen uit de auto te halen. "Dat was de eerste keer dat ik een pak aanhad, ik was zo trots", glundert Dibbets, terwijl hij naar buiten loopt. "Ik werd geaccepteerd zoals ik was. Ik hoorde erbij."

Even later opent hij de deuren van een klein gebouwtje. Allerlei onderdelen van uitvaartkisten staan tegen de muur opgestapeld. "Hier hebben we standaardkisten", vertelt Dibbets. "Maar niet iedereen past daarin. Soms moeten we een langere kist of bredere kist bestellen. Of een kinderkistje."

Tekst loopt door onder afbeelding

© Herman Engbers

Tijdens zijn stage bij Dela haalde Dibbets een overleden baby op voor haar begrafenis. "Dat vond ik verschrikkelijk, zo'n klein mensje. Ze had haar leven nog voor zich." Het kistje stond op de bijrijderstoel, omringd door knuffels. "Uit respect voor het meisje liep ik voor de auto uit", vertelt Dibbets. "Later kreeg ik een compliment van de familie."

"Dat is precies de kracht van Peter", zegt begeleider Wijbenga. "Hij heeft mensenkennis en is correct." Natuurlijk was het even zoeken naar de juiste manier om Dibbets te begeleiden, maar vanwege zijn enorme enthousiasme wilde Dela hem een kans geven. "Je kunt niet te veel van hem vragen, het gaat stap voor stap. Maar hij is eerlijk en vraagt alles wat hij niet weet."

Tekst loopt door onder afbeelding

© Herman Engbers

Airbrush aanbrengen

Dibbets loopt terug naar de aula. Gebruikte kopjes staan nog op tafel. Wat gaat hij na zijn stage doen? "Ik hoop dat ik verder mag in de uitvaartwereld", zegt Dibbets. "Het liefst volg ik nog allerlei cursussen, zoals airbrush aanbrengen. Dan zorg je ervoor dat een gezicht van een overledene weer een natuurlijke kleur krijgt."

Ook blijft hij zich inzetten voor betere begeleiding van verstandelijk beperkte mensen bij een uitvaart. Hij reist het hele land door om voorlichting te geven en zijn boekje onder de aandacht te brengen. Dibbets stapelt de kopjes op een dienblad. "Ik hoop dat mensen snappen dat we gelijk zijn. Beperking of niet, iedereen is verdrietig als een familielid overlijdt en daar moet aandacht voor zijn."



Het e-mailadres bij dit profiel is nog niet bevestigd. Een link om te bevestigen kunt u vinden in uw inbox.
Bent u de link kwijt? Vraag hier een nieuwe aan.

Wachtwoord is niet correct

tonen

Wachtwoord komt niet overeen

tonen

U moet akkoord gaan met de gebruiksvoorwaarden


Deel dit artikel

Advertentie