Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Ajax kijken of niet? De vloek van het bijgeloof

Religie en Filosofie

Stijn Fens

© Trouw
column

Een jaar geleden was woensdag 8 mei 2019 nog zomaar een datum. Een dag voor een kabinetscrisis of tegenvallende resultaten van een groot bedrijf. Het feit dat er op woensdagavonden nog wel eens op hoog niveau gevoetbald werd, speelde toen geen rol in mijn gedachten. 

Ajax dus ook niet. Mijn favoriete voetbalclub stond nog voor eindeloze voorrondes in de Champions League en was net afgedroogd door PSV.

Lees verder na de advertentie

Dus toen ik vorig jaar een verzoek kreeg om op 8 mei 2019 om 20.00 uur in Haarlem een lezing over de toekomst van het christelijk geloof te houden, zegde ik van harte toe. Wist ik toen veel over weergaloos voetbal, over de wereld verbazen en over al met één been in de finale van de Champions League staan.

Het aanvangstijdstip van de lezing kon helaas niet meer vervroegd worden.

Met wat geluk zou ik nog het laatste deel van de tweede helft van Ajax tegen Tottenham Hotspur kunnen zien. Dan moesten er alleen niet te veel vragen gesteld worden. Of misschien juist wél.

Ajax is namelijk op z’n best als ik niet kan kijken.

Zo heb ik de uitwedstijd tegen Real Madrid niet live op televisie kunnen zien. Toen zat ik op een Romeinse hotelkamer met slechte wifi. Het werd 4-1 voor Ajax. Ook de eclatante overwinning op Juventus, ruim een maand later, ging aan mij voorbij.

Misschien moest ik er dus maar gewoon voor zorgen dat ik helemaal niet naar die halve finale kón kijken. Alleen in dat geval kon ik een finaleplaats voor Ajax zeker stellen.

Dat heet bijgeloof.

Er waren toch nog zo’n veertig belangstellenden op mijn lezing afgekomen. We hadden een fijne avond samen. Toen het om kwart voor tien was afgelopen, keek ik meteen op mijn telefoon. Het was 2-0 voor Ajax. De finale kwam nu wel heel dichtbij, maar voorzichtigheid was geboden.

Er was geen wedstrijd. Ajax was slechts een Griekse held. De radio mocht niet aan. Nou even dan.

Eenmaal in mijn auto zette ik mijn telefoon weer uit. Er was geen wedstrijd. Ajax was slechts een Griekse held. De radio mocht niet aan. Nou, even dan. Ik had meteen spijt. “Dit gaat niet goed”, hoorde ik de commentator zeggen. “De Spurs maken de zo belangrijke aansluittreffer. Het is 2-1.“

Dus zette ik de radio weer uit en even later toch maar weer aan. Had ik opnieuw spijt van. Ik was er live getuige van dat Lucas Moura van de Spurs 2-2 maakte. Ik had het lot getart. Nog één doelpunt van de Engelsen en mijn droomfinale was weg.

Ach, bijgeloof. Vorig jaar bad paus Franciscus in een mis: “Heer, kom mijn beperkte geloof te hulp. Verdedig het tegen wereldse verleidingen, tegen bijgeloof, tegen dingen die niet bij geloven horen.” Dat had ik mij moeten aantrekken.

Eenmaal thuis parkeerde ik mijn auto, zette mijn tas in het halletje en riep dat ik meteen weer wegging. Vooral niet naar de wedstrijd kijken. Er waren nog twintig minuten te spelen. In de buurt was het heerlijk rustig. Ik hoorde een uil vanuit de bomen roepen en in een huis zaten twee mensen vredig een boek te lezen. Zij moesten wel de gelukkigste mensen op aarde zijn.

Kaarsje

Diezelfde middag nog had ik in een kerk in Maastricht een kaarsje bij Maria opgestoken. Nu weet ik dat een hoogleraar onlangs op Facebook verzuchtte dat er in mijn columns te veel kaarsjes worden opgestoken. Met andere woorden, die Fens doet niet anders. Van huis uit heb ik veel eerbied meegekregen voor geleerdheid, dus ik aarzelde even toen ik de kaars uit de bak pakte. Ik besloot mijn twijfels aan Maria voor te leggen. “Waarvoor is het?”, vroeg ze. “Voor iemand die morgen aan haar eindexamen begint”, antwoordde ik. “Niet ook een beetje voor Ajax vanavond?.” “Ja, eigenlijk wel”, zei ik enigszins besmuikt. “Doe maar”, zei ze, “ik kijk wat ik kan doen. Maar je mag wel wat meer geloof hebben in de goede afloop.”

Er was nog één minuut te spelen, zag ik op mijn telefoon die ik toch maar had meegenomen. Ik liep langs een dierenkliniek. Ach, had ik maar een zieke hond. Dan belde ik nu aan. Alles om de tijd te doden. Op dat moment hoorde ik door de ramen heen iemand in een huis verderop hard vloeken. En ik wist wat er gebeurd was. De Engelsen scoorden toch nog.

Daar stond ik, alleen op straat. Gestraft voor mijn bijgeloof.

Trouw-redacteur Stijn Fens volgt de katholieke kerk al decennia op de voet en schrijft columns over het geloof en zijn persoonlijk leven.

Lees ook:

Ajax kan topseizoen niet bekronen met finaleplaats

Ajax deed dit seizoen de voetbalwereld versteld staan, maar Tottenham Hotspur versperde de weg naar de Champions League-finale. De teleurstelling in de Arena was enorm.

Deel dit artikel

Er was geen wedstrijd. Ajax was slechts een Griekse held. De radio mocht niet aan. Nou even dan.