ReizenZeeland en Zuid-Holland

Slikken en stranden: fietsen over de Zeeuwse en Zuid-Hollandse eilanden

Natuurgebied Plan Tureluur op Schouwen-DuivelandBeeld Jessica de Korte

De Best of Nature-fietsroute laat zien hoe duurzaam de Zuid-Hollandse en Zeeuwse eilanden zijn. Met kruiden uit de eigen tuin op het menu en zelfvoorzienende vakantiehuisjes.

Daar staat-ie, zomaar op het fietspad. Een ree, die haastig het bos in schiet. Je verwacht het niet, zo dichtbij de Rotterdamse Maasvlakte. Aan de horizon reiken de grijze pijpen van de havenindustrie, als half uitgedrukte sigaretten in een beeldschone glazen asbak. Toch ligt hier in Westvoorne, het westen van het Zuid-Hollandse eiland Voorne-Putten, een duinbiotoop waar zeehonden op zandplaten rusten en hongerige lepelaars garnalen zoeken.

De Best of Nature-fietsroute loopt zo’n honderd kilometer door het zuidwestelijke delta­gebied, eerder tot duurzaamste ­natuurbestemming van de wereld gekozen. De prijsuitreiker: Green Destinations, een stichting die met ruim tweehonderd bestemmingen in zestig landen aan duurzaam toerisme werkt. De Zuid-Hollandse en Zeeuwse eilanden scoren niet alleen hoog met hun natuur en schoon zwemwater, maar ook met de ambitie dat ze voor 2040 volledig zelfvoorzienend willen zijn.

De route

De Best of Nature-fietsroute is 107 kilometer lang en loopt via knooppunten. Hij begint bij Oostvoorne en eindigt vlak voor Vlissingen. Een brochure met kaarten is te downloaden via vvvzeeland.nl. Het startpunt is het makkelijkst bereikbaar door de metro te nemen naar Maassluis (fiets mag buiten de spits gratis mee). Bij knooppunt 40 neem je de veerboot naar Rozenburg, vervolgens verder via knooppunt 28-64-63-98-29-30-26-53-52-51-01. Vlissingen heeft een treinstation.

Verder fietsen? Vanaf Vlissingen gaat de veerboot naar Breskens, vanwaar je verder kunt fietsen over de LF Kustroute.

Neem de sfeervolle slaapplek van vannacht. Linda Sjoukes nam in het duingebied van Voorne de camping Ketjil van haar opa over en bouwde onder meer een vakantiehuis met duurzame vloerverwarming, een toilet op regenwater en stroom genererende zonnepanelen. Twee kilometer verderop kookt de chef van restaurant Aan Zee Oostvoorne alles op houtblokken, die eens per jaar cadeau worden gegeven door de gasten, in ruil voor korting op de maaltijd.

“Kokkels en venusschelpen gaan bijna allemaal naar Spanje en Italië”, vertelt restaurant­medewerker Sander de Smit. “Zonde. Wij koken ermee.” ­Zeekraal en lamsoren komen van het strand, het rund van de weilanden verderop en de kruiden uit eigen tuin. Pakweg tien jaar terug kon je met de auto tot aan de branding rijden. Op het strand kreeg je rijles. Dat mag niet meer. Ondanks de strenge regie van de mens zijn in de loop der tijd speelse slikken, zandplaten en geulen ontstaan, die een boel vogels trekken.

Wilde paarden op Schouwen-DuivelandBeeld Jessica de Korte

De fietsroute kronkelt langs het Quackjeswater richting de Haringvlietdam, waar sinds een jaar de sluizen geregeld op een kier staan. Goed voor de trekvissen en riviernatuur. Met windkracht vier is het hard trappen, maar een wilde zee is majestueuzer dan een kalme. Naast het fietspad op Goeree-Overflakkee groeien wilde bloemen die samen niet zo snel in een boeket zouden passen. De kleuren ­vloeken, maar hier gaan ze samen als een dissonant – fijn voor het oog, zeker ook voor de bijen.

Drukte ineens bij Bakkerij Sonnemans in Burgh-Haamstede op Schouwen-Duiveland. Een meterslange rij getuigt van de populariteit van de Zeeuwse bolussen en worstebroodjes. Rolf, die de bakkerij met zijn ouders en twee zussen runt, is blij met de natuurliefhebbers op ‘zijn’ eiland. “Jongeren op weg naar Renesse wilden weleens het fietsenrek op de weg zetten, of dingen slopen.” Hij gaat graag kitesurfen bij de Brouwersdam – als het niet te druk is, want het wordt er wel heel populair. >>

De tips van Rolf: boswachterij Westerschouwen met shetlandpony’s en de Schelphoek, een krekengebied dat na de Watersnoodramp in 1953 is ontstaan. Je kunt er een ijsje eten op het terras, vangt misschien een paar woorden Duits op, ziet kinderen rondhuppelen met plastic emmertjes in hun hand.

Overnachten

De eilanden hebben volop campings, vakantiehuizen, B&B en hotels, die in vakantieperiodes snel vol raken. Vakantiepark Port Zélande (op de Brouwersdam) heeft ’pods’; een soort luxe trekkershutten (www.centerparcs.nl). Kleinschalige campings, in oude fruitboomgaarden, zijn In de Boogerd in Burgh-Haamstede (www.indeboogerd.nl) en Minicamping Broedershoek (www.minicampingbroedershoek.nl) in Koudekerke. 

Aan de andere kant van het eiland is het verlaten. Een visser staat met zijn kaplaarzen in het zand, schapen kijken bij een plas naar hun spiegelbeeld, een van streek geraakte schol­ekster zingt schel: te-piette-piet.

Zonde eigenlijk om al na één nacht op een eiland weer te vertrekken. Behalve de langere fietsroute die door de vier gemeenten Westvoorne, Goeree-Overflakkee, Schouwen-Duiveland en Veere loopt, is op ieder eiland een rondje te fietsen.

In dat laatste geval leg je wel een stuk dubbel af, maar ­repetitie is in een natuurgebied nooit eentonig. Net zoals het lukt keer op keer naar Arvo Pärt’s ‘Fratres’ te luisteren, dan weer ontroerd door de flageo­letten, dan weer door de harmonische ambiguïteit; zo kan het zicht op de Oosterschelde ook niet gaan vervelen.

Weer staan er kokkels en venusschelpen op het bord, bij restaurant en viswinkel de Heerenkeet in Kerkwerve. Net als kreukels en langoustines. “Zo’n twintig jaar geleden zijn we ­begonnen met de verkoop van bijvangst”, vertelt eigenaresse Marion Snijder. “Denk aan schar en wijting.” Haar man koopt ­alles op de visveiling. Alleen de ­kabeljauw komt uit Noorwegen, daar hoeven de vissers er minder ver de zee voor op.

Strandtent bij de Dishoek, gemeente VeereBeeld Jessica de Korte

Blijf je lang genoeg op het terras zitten, dan zie je vanzelf hoe het tij met het landschap speelt.

De Oosterscheldekering, negen kilometer lang, daar lijkt altijd wind te staan. Knokken weer. Het mooiste zicht op het eiland Walcheren krijg je als je de vuurtoren ’t Hoge Licht in Westkapelle beklimt, in een ­oude kerktoren. De gids vertelt heftige verhalen over de Tweede Wereldoorlog, toen de geallieerden de dijken bombardeerden om de Duitse bezetter te ver­drijven. Maar zijn woorden zijn ’s avonds weer vergeten, als ­achter een leeg zandstrand de zon in de zee zakt. 

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden