KokenTuinbonenpuree met andijvie

Waarschijnlijk werd er helemaal niet zo veel gegeten op een bacchanaal – hoe leger de maag, hoe sneller beneveld

null Beeld Oof Verschuren
Beeld Oof Verschuren

Mijn leukste avond van 2019 was het Transvaal Bacchanaal: een enorm eetfestijn in Amsterdam-Oost met een heleboel mensen aan lange tafels, waarop gang na gang bijzonder en ontzéttend lekker eten kwam, gekookt door buurtbewoners en koks. We zaten dicht op elkaar, deelden gerechten en flessen wijn, en vreemden werden binnen tien ­minuten vrienden. Alle ingrediënten voor een topavond en godsonmogelijk in coronatijden. De organisatie houdt het dit jaar bij een thuisversie.

Bacchanalia waren Romeinse rituele feesten, ter ere van Bacchus, de god van de wijn. Om met Bacchus in verbinding te komen, dronken deelnemers zich lam en lieten ze seksuele spanningen wegvloeien door, nou, seksuele activiteiten te verrichten. De cultus was gebaseerd op die van de Griekse wijngod Dionysos en waarschijnlijk rond 200 voor Christus in het zuidelijke deel van Italië geïntroduceerd.

Ik zeg waarschijnlijk, want er is vooral een heleboel níét duidelijk over de feesten. Aanhangers kwamen ’s nachts, liefst in het bos, in het geheim bijeen. Buitenstaanders wisten niet wat er gebeurde en dat leidde tot vage vermoedens, roddels en bezorgdheid – zelfs rituele moord zou op het programma staan.

De achterdocht bereikte een hoogtepunt in 186 voor Christus, toen de senaat vreesde dat Bacchusadepten een opstand planden. Volgens historicus Livius, die ruim een eeuw later leefde, werden meer dan zevenduizend mannen en vrouwen die betrokken waren bij de Bacchuscultus gearresteerd, en velen geëxecuteerd. Een decreet werd uit­gevaardigd dat bacchanalia enkel met toestemming van Rome mochten worden gehouden.

Waarschijnlijk werd er helemaal niet zo veel gegeten op een bacchanaal, want hoe leger de maag, hoe sneller beneveld. Deel­nemers zouden in een later stadium van de avond wel, in extase, levende geiten en stieren met hun tanden in stukken hebben gescheurd. Ben ik blij dat ik met een modern bacchanaal meedoe, al is het dan de corona-editie.

Fave e cicoria

(tuinbonenpuree met andijvie)

• 400 g gedroogde tuinbonen
• 1 ui, gesnipperd
• 2 stengels bleekselderij, in stukjes
• zwarte peper
• goede olijfolie
• 1 tl chilivlokken
• 3 knoflooktenen, in plakjes
• 1 krop bladcichorei of andijvie, in reepjes

Bereiding

Bij het thema comfort food on a budget en met Zuid-Italië in gedachten, denk ik aan ­fave e cicoria, te vinden op elke menukaart in Puglia. De puree van gedroogde tuinbonen met gebakken bittere bladcichorei (ik neem in Nederland andijvie) met knoflook, vind ik ultiem wintereten. De tuinbonen kun je eventueel vervangen met witte bonen.

Laat de tuinbonen minstens twaalf uur weken in ruim water. Kook ze de volgende dag in vers water beetgaar, in ongeveer een uur. Voeg de ui en bleekselderij toe en kook vijf minuten mee. Giet af en pureer met de staafmixer. Breng op smaak met flink wat zout, wat zwarte peper en een royale scheut olijfolie.

Maak ondertussen de groenten: verwarm twee eetlepels olijfolie in een koekepan en bak er de knoflook in tot hij geurt – pas op dat-ie niet verkleurt – en voeg dan de chili en cichorei of andijvie toe. Draai het vuur ­lager en bak vijf minuten onder een deksel. Breng vervolgens nog op smaak met zout.

Serveer de andijvie op of naast de lauwe bonenpuree. Overgiet het geheel nog eens met een scheut olijfolie. Lekker met knapperig brood.

Koken

Liesbeth Maliepaard, Charlotte Kleyn, Fow Pyng Hu, Samuel Levie en Merijn Tol vertellen in deze rubriek verhalen achter het eten, compleet met recept.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden