Beeld Mark van der Zouw

ReceptPepre watra (peperwater)

Surinaamse waterkip voor de lunch

We reden met Hendrik, taxichauffeur, financieel medewerker bij de overheid, trouwambtenaar én kok van beroep, over de hoge Wijdenboschbrug naar Commewijne. In de taxi’s in Paramaribo gaan de gesprekken over politiek en over eten. Toen ik Hendrik vertelde dat ik ook kook, kreeg ik een mondelinge overhoring over de lokale keuken. Welke ingrediënten moeten er in pepre watra? Hoe maak je bami? De eerste vraag kon ik niet beantwoorden, voor de tweede kreeg ik tien punten.

Ik vertelde dit verhaal aan oom Hugo (de oom van mijn vrouw) die onlangs zijn eigen culinair onderlegde taxichauffeur had ontmoet. Toen hij met de chauffeur langs een dichtbegroeide sloot reed, zagen ze de staart van een kaaiman in het water bewegen. De taxichauffeur vroeg oom Hugo ogenblikkelijk een andere taxi te pakken, zodat hij zelf naar huis kon om zijn buks te halen.

Waar de langste rij staat, wordt het lekkerste verkocht

Een week later stapte Hugo bij dezelfde chauffeur in de taxi, die hem met smaak vertelde hoe het met de kaaiman was afgelopen. Niet goed. Met een familielid had hij het beest geschoten en uit de plomp gesleept. De kaaiman werd getransformeerd tot 160 satés. Nu wist ik dat krokodil eten in Suriname niets geks is, maar dit was toch een verhaal voor in de krant.

We gingen eens naar de Javaanse markt in Paramaribo om te brunchen met de familie. Het was nog vroeg, maar voor één stand was het dringen geblazen. Ik volgde de gouden reisregel dat daar waar de langste rij staat vast iets lekkers wordt verkocht en sloot aan. Ik bestelde vijf stokjes kipsaté.

Terwijl ik op mijn bestelling stond te wachten, kwam er een wat oudere dame met een ontzettend lief gezicht naar me toe. Of ik ook haar saté wilde proberen. Die was bijzonder. “Waterkip, echt lekker.” De saté was een tikkeltje droog en taai, met een smaak die tussen vis en kip in zat. Misschien heb ik op die markt wel een van die 160 stokjes bemachtigd.

Pepre watra (peperwater)(voor vier personen)

• 400 gram witvis
• 1 ui
• 2 tenen knoflook
• 2 el zonnebloemolie
• 2 tomaten
• 1,5 liter groentebouillon
• 1 laurierblad
• 1 madame-jeanette
• 6 pimentkorrels
• 4 takjes fijngesneden bladselderij
• 200 gram cassave
• 2 bakbananen
• 1 citroen

Bereiding

Pepre watra (peperwater) is een pittige soep, geliefd in Suriname en van oorsprong de vissoep van de inheemse bevolking. Je kunt witvisfilet zoals wijting gebruiken, maar een hele, schoongemaakte vis in moten is lekkerder.

Snijd de vis in grove stukken, bestrooi met zout en laat een uur intrekken. Snipper de ui en de knoflook en bak die aan in de olie. Snijd de tomaten in blokjes en voeg ze toe. Doe er de bouillon, de laurier, de pimentkorrels, de madame-jeanette in haar geheel, de bladselderij en de stukken vis bij en breng het geheel aan de kook. Schep na 10 minuten de vis uit de pan. Schil de cassave, snijd in grove stukken en kook ze 15 minuten in de bouillon. Snijd de bananen in plakken van 2 centimeter, voeg ze toe aan de bouillon en laat het geheel ruim 10 minuten rustig koken. Vis de madame-jeanette uit de soep. Breng de soep op smaak met citroensap, zout en peper. Pluk de vis van de graten en verdeel die met, naar smaak, de (fijngesneden) madame-jeanette over de kommen. Schep de soep hieroverheen. Serveer met witte rijst of brood.

Liesbeth Maliepaard, Charlotte Kleyn, Fow Pyng Hu, Samuel Levie en Merijn Tol vertellen in deze rubriek verhalen achter het eten, compleet met recept.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden