Koken met Karin Kruidkoek

Super simpele kruidkoek (met sukade)

Jaren geleden deed ik het nog: boekhandels bezoeken. Dus dat je in een boekwinkel achter een tafeltje zit met een stapel boeken van jezelf, in de hoop op een rij tot om de hoek. Op hordes kookboeklustige mensen die een vers behandtekend exemplaar blieven. Dat viel steevast tegen. Want het regende, of de zon scheen, of er was wel een andere reden waarom de mensen niet kwamen. En dat terwijl ik altijd zelfgebakken lekkernijen bij me had om uit te delen, want dat wordt van een kookboekenschrijver steevast verwacht.

Die ene keer dat ik mij echt kon verheugen in een heuse rij, hoezee, was er iemand die zich luidkeels beklaagde dat ik niet eens stond te koken in de winkel (ook weer zo’n verwijt dat Peter Buwalda vast nooit krijgt), maar vooral: dat ik kant-en-klaar gekochte gevulde speculaas serveerde. Dat vond ik nog het ergste, dat mijn bakmanskunst voor supermarktspul werd versleten. Toen ik dat te berde bracht, kwam het bedremmelde antwoord ‘maar het waren zulke nette vierkante stukjes’. Daar sta je dan, met je onberispelijke snijtechnieken.

Stukgekookte boeken

Nee, signeersessies in boekwinkels, ik doe het niet meer. Voor de broodnodige contacten met lezers heb ik namelijk iets veel beters ontdekt: lezingen. Daar komen wél veel mensen op af en de lokale boekwinkel is na afloop paraat met stapels boeken om te signeren. Iedereen blij.

Zo mogelijk nog blijer word ik van mensen die hun reeds stukgekookte boeken vol plakkertjes van thuis meenemen voor een zwierige krabbel. Het enige is dat ik voorafgaand aan elke lezing toch weer nerveus ben en me afvraag waarom ik ook alweer zo nodig ja moest zeggen op deze uitnodiging. Laatst was ik in Hippolytushoef, waar ik ook een kleine kookdemonstratie zou geven met mijn eigen keukenmachine.

Alleen bleek ik van de zenuwen het meest cruciale onderdeel van het apparaat te zijn vergeten: het mes. Gelukkig had de voorzitster van het uitnodigingscomité er thuis ook eentje staan, dus ze sprintte weg om ’m op te halen en redde daarmee de avond. Ter verhoging van de feestvreugde had ze voor alle aanwezigen ook nog eens heel erg lekkere sukadekoek gebakken. U begrijpt: het bleef nog lang onrustig in de stad.

Zelf maken, nodig voor 1 kruidkoek:

•  300 g zelfrijzend bakmeel (gezeefd)
•  150 g donkerbruine basterdsuiker
•  35 g sukade
•  125 g rozijnen (liefst licht en donker door elkaar)
•  150 ml melk
•  150 ml water
•  3 theelepel koek- of speculaaskruiden
•  wat boter en meel voor invetten

Kunt u intussen geen kruidnootjes of speculaas meer zien? Deze sukadekoek smaakt lekker sinterklazig maar is toch anders dan anders. Maar vooral: supersimpel en in hooguit vijf minuten ovenklaar. En dat alles verrassend zonder boter of eieren. Met dank aan Reini Rode uit Hippolytushoef voor het recept.

Verwarm de oven voor op 150 °C. Doe alle ingrediënten in een kom en roer met een pollepel door elkaar. Ja u leest het goed, er komt geen mixer aan te pas. Vet een langwerpige cakevorm (28-30 cm) in met boter en bepoeder met wat meel. Giet het beslag erin en bak in de oven in 50-55 minuten gaar. Check met een satéprikker, die moet er droog uitkomen.

Tips:

Met ‘sukade’ bedoel ik in dit geval uiteraard geen langzaam gestoofd draadjesvlees van rundersukade, maar die geel-groene gekonfijte stukjes schil van de vrucht van de sukadeboom. Een citrussoort, à la citroen en sinaasappel, maar dan eentje die we nooit vers tegenkomen, alleen versuikerd. Vast onderdeel van kerststol, oliebollen en kruidkoek. Te koop in de supermarkt en bij de notenbar.

info@kokenmetkarin.nl

Karin Luiten werd bekend met haar pleidooi te koken zonder pakjes en zakjes en deelt wekelijks een recept met verse ingrediënten.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden