Koken met KarinRisotto met snijbiet

Speciaal voor alle moestuinbezitters een recept met een typische moestuingroente: snijbiet

Beeld Loek Buter

Moestuinieren op vijfhoog in hartje stad valt nog niet mee. Ik heb best een groot balkon, maar elk jaar valt de oogst uit potten weer zwaar tegen. Dit jaar had ik een schamele acht frambozen en vijf trosjes aalbessen. De pluksla werd vorig jaar integraal op­gegeten door de slakken – ja, die komen gek genoeg ook vijfhoog – dus daar was ik dit keer maar niet eens aan begonnen. Net ­zomin als aan de bietjes en wortelen, die bij een vorige poging niet groter werden dan dop­erwten. Zelfs Oost-Indische kers heb ik opgegeven, daar zit ­steevast zoveel zwarte luis op dat ik het echt niet meer in de sla durf te serveren.

Maar toen kocht ik een vakantiehuis met immense tuin in Frankrijk, en alles ging anders worden. Ik begon afgelopen ­zomer dapper met de aanleg van een fleurig bloemenperk, maar toen ik deze herfst terugkeerde, bleek dat tijdens mijn vier weken afwezigheid compleet ­overwoekerd door distels en paardebloemen. Tja, de natuur trekt doodleuk haar eigen plan. Al heeft dat ook voordelen: mijn tien appelbomen, drie walnotenbomen en ontelbare bramenstruiken groeien en bloeien ­eveneens tegen de klippen op. Plus twee gele frambozen waar ik de hele zomer al van kon snoepen maar die ook nu nog vol zitten met vruchten. Ik heb ­intussen al honderd keer meer opbrengst dan in vijftien jaar ploeteren op mijn balkon.

Ik weet het goed gemaakt, mijn Amsterdamse potframbozen en aalbessen mogen emigreren naar Frankrijk, alleen de rest van mijn moestuindromen moet nog maar even wachten. Zolang ik voorlopig nog heen en weer blijf pendelen tussen beide huizen, wordt dat geen haalbare zaak

Maar speciaal voor alle moestuinbezitters doe ik dit keer een recept met een typische moestuingroente, die bovendien nog tot november doorgroeit: snijbiet. Vooral de regenboogvariant met vrolijk gekleurde stengels is een feest om te zien. Je vindt het zelden in de winkel, maar mijn groenteboer had het zowaar, hoezee. Die mag straks zéker in mijn toekomstige Franse moestuin. De snijbiet bedoel ik, niet de groenteboer.

Beeld Karin Luiten

Risotto met snijbiet

(Nodig voor 4 personen)

• 300 g risottorijst (bijv. arborio of carnaroli)
• 8 stengels (regenboog)snijbiet
• 1 flinke ui
• 2 paddestoelenbouillonblokjes
• 200 ml droge witte wijn
• 2 laurierblaadjes
• 50 g versgeraspte Parme­zaanse kaas
• 40 g boter
• zout & peper uit de molen

Snij de stengels en dikke nerven van de snijbiet in kleine stukjes, hou het blad apart. Snipper de ui. Smelt de helft van de boter in een pan en fruit snijbiet en ui samen tien minuten heel zachtjes. Breng intussen een fluitketel water aan de kook. Voeg de rijst toe aan de pan en schep 1 minuut mee. Giet de wijn erbij en laat op hoog vuur uitbruisen en verdampen. Voeg in één keer een liter kokend water toe, plus de bouillonblokjes en laurier. Laat ± 20 minuten sudderen. Af en toe roeren mag best maar voortschrijdend inzicht wijst uit dat permanent bewegen bij risotto niet hoeft. Als u vooral aan het eind maar goed roert. Zo komt het zetmeel uit de rijst los en dat bindt de boel. 

Snij terwijl de rijst gaart het blad van de snijbiet fijn en voeg tegen het einde toe, als de rijst beetgaar is. Vis de laurier eruit, voeg de rest van de boter en de helft van de geraspte kaas toe. Laat met deksel op de pan 2 minuten staan. Schep in warme borden en garneer met de rest van de Parmezaan.

Tip:

Geen snijbiet? Probeer het eens met een paar stengels bleekselderij en een zak panklare spinazie. Is niet hetzelfde, maar toch.

Karin Luiten geeft een moderne draai aan klassieke gerechten. Tips: info@kokenmetkarin.nl

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden