null Beeld

Koken metKarin Luiten

Pizza met snijbiet, maar dan op z’n flammkuchens

Drieënveertig sperziebonen! Apetrots was ik op mijn allereerste zelfgeteelde oogst uit mijn hoogsteigen mini-moestuin. De peultjes deden het ietsje minder, maar ook met die vijf exemplaren was ik als een kind zo blij.

Jarenlang heb ik lopen­­ hannesen op mijn stadsbalkon. Bietjes, wortelen, radijs en allerlei soorten pluksla; op enig moment stonden er zo veel potten, dat je er nauwelijks meer kon bewegen, en lang niet alles deed het. Maar nu had ik een Franse tuin, en kon ik het serieus aanpakken.

Omdat ik er niet permanent woon, besloot ik toch maar om klein te beginnen, met een vierkante meter. In het voorjaar zaaide ik snijbiet, wortelen, allerlei kruiden en radijsjes – Franse natuurlijk, van die pittige langwerpige. Toen ik een maand later terugkwam, had de buurvrouw er liefdevol een net over gespannen, vanwege de loslopende konijnen. De radijsjes waren verdwenen, maar ze had nieuwe ingezaaid. Ik voegde de thuis voorgekweekte minibonenplantjes toe en ging weer naar Nederland.

Lang verhaal kort: toen ik er deze zomer aankwam, bleek de boel ontploft. Er zat een papaver tussen, met prachtige rode bloemen – die mocht uiteraard blijven – maar verder was het vooral heel veel onkruid. De tuinkruiden waren onvindbaar, de radijsjes verschrompeld, maar de wortelen deden het uitstekend.

Grappig: snoezige kleintjes en indrukwekkende joekels groeiden gezusterlijk naast elkaar. Maar het allerblijst was ik met de snijbiet. De hele zomer kon ik er met al mijn logés van eten. Het blijft maar doorgroeien en lijkt niet van zins om daar voorlopig mee op te houden. Is de natuur niet mirakels?

Ik maakte er onder andere deze witte pizza mee, op z’n flammkuchens, met lekker dikke Franse crème fraîche. De vorige keer dat ik een recept met snijbiet gaf, kreeg ik mailtjes van mopperende lezers. Inderdaad, niet verkrijgbaar in de supermarkt, hooguit bij een goeie groenteboer. U kunt het beste een tuinderij opzoeken, of vrienden worden met iemand met een moestuin. Nog beter: zaai het komend voorjaar gewoon zelf. Als ik het kan, kan u het zéker.

Snijbietpizza

null Beeld

Nodig voor 1 grote bakplaat

Deeg:

- 250 g bloem
- 150 ml lauw water
- 1 zakje snelgist (7 g)
- 1 tl zout
- 2 el olijfolie

Topping:

- 125 ml crème fraîche
- 1 kleine courgette
- 150 g snijbiet
- 100 g zachte witschimmelkaas (bijv. neufchâtel, chaource, brie, camembert of geit)
- wat olijfolie
- wat chilivlokken
- zout & peper uit de molen

Zeef bloem boven een grote kom. Doe zout aan de ene, gist aan de andere kant. Giet er water en olijfolie bij. Meng en kneed met de hand zeker 5 minuten stevig (duwen, slaan, meppen) door tot een soepel deeg. Leg de deegbal terug in de kom, bedek met plasticfolie en laat ± 1 uur op een warme plek rijzen en verdubbelen. Verwarm intussen de oven voor op 225 °C, met de bakplaat erin.

Tip: Te veel gedoe? Van mij mag het ook met kant-en-klaar koelvers pizzadeeg. Trek dat wat dunner uit.

Rol/duw het deeg zo dun mogelijk uit op een vel bakpapier. Smeer de crème fraîche erover uit. Bestrooi met wat chilivlokken. Snij de courgette in dunne halve plakjes, verdeel erover. Snij de stengels en het blad van de snijbiet fijn en de kaas in stukjes. Verdeel over de pizza, ja het is een berg, maar het slinkt. Er mag zout, peper en een sliertje olijfolie over. Til de boel met papier en al op de hete bakplaat en bak ± 15 minuten onderin de oven tot het deeg knapperig is en alles lekker bubbelt.

Karin Luiten geeft een moderne draai aan klassieke gerechten. Tips: info@kokenmetkarin.nl.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden