Koken met KarinBramencake

Jut en Jul lusten heus ook bramen

Bij de aanschaf van een huis in Normandië hoorde ook een weiland, waarin sinds jaar en dag twee paarden rondlopen van buurman boer. Dat hebben we vooral zo gelaten, want goed contact met de locals is belangrijk en bovendien, wat moet een mens in hemelsnaam met een eigen wei?

Ik ben nimmer een paardenmeisje geweest, heb het ooit hooguit anderhalve minuut volgehouden in een zadel, doodeng. Maar deze dames zijn de ­lieve gezelligheid zelve. Al snel doopten we ze Jut en Jul, al heten ze officieel Cayenne en Canberra. Een grote, karamelbruine merrie met barbieblonde lokken en een kleine inktzwarte pony met zoveel haar voor heur ogen dat ik me afvraag hoeveel zicht ze eigenlijk heeft.

Alles wat wij doen, vinden ze reuze interessant, dus regel­matig komen ze buurten bij het hek. En hengelen naar een stukje oud stokbrood of een worteltje, desnoods een hand vol paardenbloemblad. Ik heb het ook met andere dingen geprobeerd, van bloemkoolstronk tot radijsloof, maar dat blieven de dames niet. Leermoment: een paard is geen gft-bak. Wel zijn ze heel erg dol op appels en dus ook op hun eigen drie appelbomen, waar ze steeds hoopvol tegenaan schurken.

Helemaal rondom is een grote heg vol bramenstruiken. De hele zomer zat ik daar begerig naar te kijken en hamsterde alvast jampotten en pakken geleisuiker. Maar rijp worden, ho maar. Toen de terug-naar-Nederland-datum naderde, ging ik toch maar eens met een emmertje op pad. En zowaar bleken er toch voldoende sappige zwarte exemplaren. Ook de paarden kwamen poolshoogte nemen wat ik aan het doen was, ineens aan hun kant van het hek. Gloeps, zo pal naast je is een paard ineens toch wel echt heel groot. Cayenne nam demonstratief een hap van een bramentak, kennelijk om te onderstrepen dat ze behalve appels ook best een emmertje bramen lust?

Ik wist mijn buit gelukkig heelhuids naar de keuken te krijgen en maakte een grote ketel vol bramenjam met rozemarijn (het recept stond al eens in deze ­rubriek en vindt u nog op mijn site) en de rest mocht in de cake.

Bramencake

Nodig voor 1 cake: 
• 150 g bramen
• 150 g boter op kamertemperatuur
• 100 g suiker
• 3 eieren
• 50 g amandelmeel
• 100 g bloem
• 1 theelepel ­bakpoeder
• snufje zout
• wat boter en bloem voor invetten

TIP Amandelmeel maakt u ook makkelijk zelf door amandelen (blanke of schaafsel) fijn te malen in de keukenmachine. Af en toe een brokstukje is juist lekker.

Laten we eerlijk wezen, klassieke cake is toch al snel een beetje suf. Een ronde vorm is meteen al feestelijker, want taart-achtig. Een vleugje amandelmeel maakt het smeuïg en combineert goed met fruit. Ik nam bramen, maar het kan natuurlijk ook goed met ander zacht, rijp fruit, van pruimen en abrikozen tot perziken, appels of vijgen.

Oven voorverwarmen op 175 °C. Mix de boter met de suiker ­crèmig. Klop een voor een de ­eieren erdoor. Zeef bloem, bakpoeder en zout erboven en voeg amandelmeel toe. Klop snel erdoor tot een geheel. Schep met een spatel de bramen erdoor, niet mixen.

Vet een ronde (ribbel)taartvorm in met boter. Knip een rondje bakpapier op maat van de bodem, leg erop en weer invetten, zo gaat de cake er straks moeiteloos uit. Voor de zekerheid kunt u de rand van de vorm nog losjes bepoederen met bloem. Schep het beslag erin, strijk glad en bak de cake iets onder het midden van de oven in ongeveer 30 minuten gaar en goudbruin. Prik met een satéprikker: die moet er droog uitkomen.

Karin Luiten geeft een moderne draai aan klassieke gerechten. Tips: info@kokenmetkarin.nl.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden