Fow Pyng HuBeeld Jakob van Vliet

ReceptPajeon

Dromen over het mooie Korea

Filmmaker en ramenchef Fow Pyng Hu heeft drie restaurants. Hij haalt zijn inspiratie uit Nederland, Japan en alles daartussenin.

In mijn inbox vind ik nu weer e-mails van het Busan filmfestival. Busan is een havenstad in het zuiden van Zuid-Korea. Ik ging er graag heen, het was het leukste festival, met het beste eten. Bijna twintig jaar geleden was ik er voor het eerst. We wisten toen nog weinig over Korea, alles wat ik wist kwam van mijn moeder. Ze vertelde me dat de Koreanen bijzonder mooi waren en ook nog eens uitzonderlijk intelligent. Mijn moeder groeide op in een naoorlogs China, waar men opkeek tegen de Koreanen.

Met die gedachte vertrok ik opgewonden met mijn eerste film naar Busan. Opvallend was dat ik meteen werd herkend bij de gastenbalie. De medewerkers van het festival hadden goed ingestudeerd wie de gasten waren. En die gasten verdienden allemaal een Brad Pitt-achtige behandeling. Dus mocht ik op een podium staan voor duizenden mensen die allemaal begonnen te gillen wanneer ik zwaaide. Natuurlijk wist ik dat ze me niet kenden, maar het gaf me genoeg vertrouwen om later mijn film te vertonen.

Koreanen zijn bijzonder gepassioneerd. Ik kijk nu een Koreaanse soap op Netflix. Buitengewoon mooie acteurs spelen goed uitgedachte dialogen. Maar ik kijk vooral ademloos naar de virtuositeit van de makers, die precies weten hoe je de dans van twee mensen die verliefd worden beschrijft. Koreanen zijn oppermachtig in drama. Soms zijn ze emotioneel even zo ongeremd als Chinezen, maar tegelijkertijd kunnen ze als Japanners zwijgzaam diepe gesprekken voeren.

Er zijn talloze invloeden uit China en Japan, al zien zij dat zelf niet zo. Want hoewel het land klein is, zijn ze zich heel bewust van hun eigen identiteit. Om dat te bewijzen bijten ze zich vast in alles wat ze doen. Elektronica, muziek, drama en eten, er is nu niemand meer die erover zegt dat het wel Japans of Chinees lijkt. Nee, de Koreanen zetten nu zelfs de toon, en dat is knap.

Het mailtje van mijn geliefde festival klik ik weg. Ik kan er toch niet heen. Ook al is het wat ik nu het liefst zou doen.

Pajeon, pannenkoek met lente-ui en zeevruchten:

• 90 gr bloem
• 15 gr maiszetmeel
• 180 ml water (zo koud mogelijk)
• 1 ei, geklopt
• 1 teentje knoflook, fijngesneden
• 1 bundel lente-ui
• 1 verse chilipeper in schuine schijfjes
• handvol zeevruchten en schelpdieren (zonder schelp)
• snufje zout

Voor de saus:

• 1 el sojasaus
• 1 tl azijn
• 1 tl suiker
• 1 el water
• wat geroosterde sesamzaadjes
• 2 tl sesamolie

Pajeon wordt in Busan ook op de markt verkocht als snack, ze bakken het op een hete plaat.Maak een beslag van de bloem, maismeel, snufje zout en het ijskoude water. Het koude water maakt het knapperig. Roer niet te veel, want dan wordt het resultaat taaier. Snij de wortels van de lente-ui en was goed al het zand weg. Snij het bosje door de helft. Doe wat bakolie in een koekenpan, en zet het vuur aan.

Leg de lente-ui in de pan en verdeel regelmatig daarbovenop wat zeevruchten naar keuze, de chilipepers en de knoflook. Giet er wat beslag overheen, je hoeft juist niet alles te bedekken. Giet daarna het ei over alles heen. Laat het geheel even goed bakken en draai het daarna om. Voeg nog wat olie toe voor het bakken. Bak totdat het goudbruin is geworden, eventueel de andere kant nog even bakken. Snij in punten en dip ze in de saus.

Liesbeth Maliepaard, Charlotte Kleyn, Fow Pyng Hu, Samuel Levie en Merijn Tol vertellen in deze rubriek verhalen achter het eten, compleet met recept.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden