Koken met KarinAppelmuffins

Bakken helpt uitstekend tegen donkeredagen-neerslachtigheid

Er is allerwegen veel leed op de hele planeet, dus ik mag niet klagen, maar dat doe ik intussen natuurlijk wel. Want ik maak helemaal niks meer mee. En dan bedoel ik ook echt niks.

De dagen rijgen zich aaneen als kleurloze kralen aan een doffe ketting. Alle uitjes zijn afgelast. Alle boekpresentaties zijn ge­annuleerd. Alle reisjes zijn gecanceld. Alle persbijeenkomsten gaan niet meer door. Alle lezingen en optredens in boekwinkels zijn uitgesteld tot sint-juttemis.

Als er niks te melden valt, waar moet ik dan in hemelsnaam over schrijven? Van al dat brave binnen zitten is de schrijfinspiratie zo langzamerhand ernstig aan het opdrogen. Al knijp ik mijn handjes fijn dat kookinspiratie gelukkig nooit een probleem is, die is er altijd. Eten moet je immers toch, elke dag weer. Elk nadeel heb z’n voordeel. Al moet ik bekennen dat mijn keuze aan ­ingrediënten de laatste tijd noodgedwongen nogal beperkt is. Want ondanks ruimhartig uitdelen zit ik nog altijd met een kelder vol appels en walnoten. Allemaal oogst uit mijn Franse tuin vol appel- en walnoten­bomen.

Hè, nee hè, begint ze nu alwéér over dat huis in Frankrijk? U moet het me maar vergeven. Het is heus niet om u jaloers te maken, maar simpelweg omdat alle andere schrijfonderwerpen zijn uitgeput. Wie toch last heeft van kinnesinne vindt het misschien leuk om te weten dat ik er vanwege de tweede Franse lockdown (pardon, reconfinement) al weken niet naartoe mag.

Maar gedeelde smart is halve smart. Als lezer zit u er intussen ook maar mooi mee opgescheept. Eerst moet ik namelijk van al die appels en walnoten af, pas dan kan ik u weer andere recepten voorschotelen. Nu wil het geval dat bakken uitstekend helpt tegen alle mogelijke vormen van donkeredagenneerslachtigheid. Ik was appelwalnootcakejes van plan, maar had bijna alle boter al gebruikt voor het kerstmenu, dus het werd een uitprobeerbaksel met heel andere verhoudingen dan ik normaal zou doen. Maar kijk, het werden een soort muffins. Veel luchtiger en veel minder zoet. Echt een puike snack voor tussendoor. Potje thee erbij en nou voorlopig niet meer ­piepen.

Beeld Karin Luiten

Appelwalnootmuffins

Nodig voor 12 stuks:
• 2 appels
• 75 g walnoten
• 100 g gedroogde vijgen
• 200 g zelfrijzend bakmeel
• 100 g boter
• 100 g suiker
• 2 grote eieren
• ½ tl kaneel
• 1 tl gemalen of fijngestampte kardemom
• een snufje zout

Bereiding

De oven voorverwarmen op 200 °C. Smelt de boter en laat iets ­afkoelen. Gebruik er een beetje van om alvast een vorm voor 12 muffins in te kwasten met ­boter. Bepoeder de vorm daarna met een waasje meel.

Klop in een grote kom met de mixer de eieren luchtig met de suiker. Giet de boter erbij en mix kort erdoor. Doe bakmeel, kaneel, kardemom en een snuf zout erbij en mix weer kort erdoor.

Hak de wal­noten en vijgen in kleine stukjes. Rasp de geschilde en ontklokhuisde appel met een grove (blok)zeef. Schep (niet mixen!) ­vervolgens alle drie door het ­beslag en verdeel eerlijk over de muffinvorm. Bak de muffins 20 minuten in het midden van de oven.

Als ze zijn afgekoeld zijn ze te bewaren in een luchtdichte trommel, maar versgebakken zijn ze het allerlekkerst.

Karin Luiten geeft een moderne draai aan klassieke gerechten. Tips: info@kokenmetkarin.nl

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden