Jeugdboek

Waarom zweeg vader altijd over opa?

null Beeld
Beeld

Annet Huizing (‘De zweetvoetenman’) schrijft met humor over Ole en zijn smokkelende opa.

Met haar eerste twee kinderboeken won Annet Huizing meteen Zilveren Griffels: ‘Hoe ik per ongeluk een boek schreef’ (2014) is een ontroerend verhaal over rouwverwerking en een schrijfcursus ineen, ‘De zweetvoetenman’ (2017) een weergaloos standaardwerk voor kinderen over de rechtspraak. De verwachtingen zijn dus hooggespannen bij ‘Het Pungelhuis’.

Daarin komt een familiegeheim aan het licht, nadat de opa van Ole is gestorven. Hij wist niet eens dat die nog leefde, zijn vader heeft altijd over de man gezwegen. Waarom?

Opa laat een vervallen huis na, in een Brabants bos vlakbij de Belgische grens. Door geldproblemen moeten Ole en zijn vader er tijdelijk gaan wonen. Voor Ole de uitgelezen kans om in het verleden te gaan peuren. Maar ‘hoe meer ge in de stront roert, hoe harder het gaat stinken’, zeggen ze daar. Ole ontdekt dat zijn opa een bedenkelijke rol speelde bij de smokkel van boter (het ‘vette goud’) naar Vlaanderen in de jaren vijftig en zestig. Dat klinkt romantisch, maar was destijds een keiharde strijd tussen smokkelaars en douane, waar doden en gewonden bij vielen.

Het verhaal is zeer onderhoudend, maar komt nergens onder hoogspanning te staan, terwijl het onderwerp zich daar wel voor leent. Huizing lijkt meer te willen focussen op de echo van het familieverleden, maar die weerklinkt vooral in het leven van Ole’s vader: híj maakt een ontwikkeling door, niet hoofdpersoon Ole. Die blijft daardoor jammer genoeg een wat oppervlakkige katalysator.

Zo is er meer wat niet uit de verf komt: wat is de functie van de retraite in Tibet die moeder onderneemt? Het lijkt erop dat Huizing haar simpelweg niet kon gebruiken, want haar afwezigheid heeft weinig effect.

Er verzamelt zich een kleurrijk beschreven gezelschap om Ole en zijn vader, van de Ierse Gary, Ole’s Poolse klasgenote Anastazja tot de Vlaamse keramiste Pola. De laatste twee krijgen een weliswaar eendimensionale, maar duidelijke rol, terwijl Gary’s kortstondige optreden overbodig voelt.

Hier staat tegenover dat Huizing stilistisch bovengemiddeld goed schrijft, met droge hu­mor en geloofwaardige dialogen, mooi sfeer oproept en levendige personages schept. Een aangenaam avontuur is het dus zeker wel, maar het had spannender en gelaagder gekund.

Oordeel: Stilistisch sterk, maar het verhaal had spannender gekund

null Beeld
Beeld

Annet Huizing
Het Pungelhuis
Lemniscaat; 91 blz. € 15,95
Vanaf 11 jaar

Bas Maliepaard (1982) bespreekt vanaf zijn 23ste jeugdboeken voor Trouw – die natuurlijk ook door volwassenen mogen worden gelezen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden