Filmrecensie Light of my Life

Vader en dochter moeten zien te overleven

Casey Affleck en Anna Pniowsky als vader en dochter in Light of my Life.

Light of my Life
Regie: Casey Affleck
Met Casey Affleck en Anna Pniowsky
★★★★☆

Een vader zwerft samen met zijn elfjarige dochter door de bossen. Ze slapen in een tentje en wassen zich in de rivier. Het is geen gezellige survivalvakantie, maar bittere noodzaak. ‘Light of my Life’, het speelfilmdebuut van de Amerikaanse acteur Casey Affleck, speelt in een nabije toekomst, waarin een dodelijke pandemie bijna alle vrouwen heeft weggevaagd.

De elfjarige Rag is dus een zeldzaamheid. Om haar te beschermen voor een wereld die louter bestaat uit mannen heeft Dad, zoals de vader simpelweg heet, zijn dochtertje gekapt en gekleed als jongetje. Prachtig zoals Anna Pniowsky haar speelt, lekker eigenwijs, een elfjarige op de drempel van de puberteit. En zo ontrolt zich een vrij uniek vader-dochterverhaal dat met elke nieuwe stap een spannende wending krijgt.

Continu dreigt het gevaar om ontdekt te worden. Of ze nu in een naburige stad proviand gaan halen of tijdelijk hun intrek nemen in een verlaten huis, steeds zijn ze op hun hoede. En niet voor niets, zo blijkt. Het vluchtplan dat ze samen hebben bedacht, moeten ze herhaaldelijk in praktijk brengen. De spanning is vooral naar het einde toe om te snijden.

Light of my Life is van alles, een scifi-film, een survivaltocht, een sprookje en een coming-of-age-verhaal van een elfjarig meisje. Maar bovenal is het een liefdesfilm, een meditatie op het ouderschap, waarin een ouder de tijd neemt om een kind verhalen te vertellen en wegwijs te maken in het leven.

Verhalen kunnen een kompas vormen

Om te onderstrepen hoe verhalen een kompas kunnen vormen, begint de film met een maar liefst twaalf minuten durend, geïmproviseerd verhaal over twee vossen. De vader, met wilde baard gespeeld door Affleck zelf, vertelt het zijn dochter voor het slapengaan, waarbij hij streng door haar wordt toegesproken. In plaats van over de vrouwtjesvos ging het toch weer over de mannetjesvos. Affleck, meestermompelaar, toont in een puntgave scène zijn eigen tekort.

Tegelijk moet je bij het zien van de film ook denken aan Afflecks eigen geschiedenis. Na het maken van de nepdocumentaire ‘I’m Still Here’ werd hij door twee vrouwelijke medewerkers beschuldigd van seksuele intimidatie. Affleck werd niet veroordeeld. Zover liet hij het niet komen. Hij schikte de twee zaken voor onbekende bedragen. In dezelfde periode vroeg zijn echtgenote Summer Phoenix, met wie hij twee zoontjes heeft, de scheiding aan. Ook over de Oscar die hij in 2017 won voor zijn optreden in ‘Manchester by the Sea’ ontstond het nodige rumoer. Het ging niet om zijn acteerkwaliteiten, maar om zijn persoon.

Light of my Life verschijnt na die roerige tijd, een film die hij zelf schreef, regisseerde en produceerde. Het is het verhaal van een man die zijn vrouw, in flashbacks gespeeld door Elisabeth Moss, heeft verloren en in een wilde, woeste wereld op overlevingstocht gaat. En ja, door Elisabeth Moss op te voeren linkt hij zijn survivalfilm ook aan haar overlevingstocht in ‘The Handmaid’s Tale’.

Wat wil hij precies zeggen? Dat behalve vrouwen ook mannen moeten zien te overleven? Voer voor psychologen, zou je zeggen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden