null Beeld

FilmrecensieThe Mauritanian

The Mauritanian, moedeloos en murw gebeukt in Guantánamo Bay

Ronald Rovers

The Mauritanian
Regie Kevin MacDonald
Met Tahar Rahim, Jodie Foster
★★★★

Het ijzingwekkende The Mauritanian is gebaseerd op de ervaringen van Mohamedou Ould Slahi, een man die zonder opgaaf van reden in 2002 gevangen werd gezet in Guantánamo Bay. Vanwege de oorlog tegen terrorisme en die hele rambam. Pas in 2016 werd hij vrijgelaten. Dat hij iets had misdaan, is nooit bewezen. In de verste verte niet.

Voor wie het vergeten is door de ondraaglijke vrijheidsbeperkingen waaronder we in Nederland het afgelopen jaar gebukt gingen: Guantánamo Bay was een door de Amerikanen geleid militair kamp dat om juridische redenen buiten Amerikaans grondgebied was opgezet, op een militaire basis op Cuba. Met andere woorden: daar kon men vrijuit waterboarden. Wie er zaten, werd niet naar buiten gebracht. Nog altijd zitten er zo’n veertig mensen gevangen.

Mohamedou Ould Slahi werd in november 2001 gearresteerd in Mauritanië. Eerder al was hij in het vizier gekomen van de CIA, maar geen enkele verdenking bleek ergens op gestoeld. Na 9/11 kreeg de CIA toch weer interesse in Slahi. In de film wordt hij opgepakt op een bruiloft. Hij belandt in Guantánamo Bay, hoewel hij zelf lange tijd niet weet wat er aan de hand is. Een aanklacht is er niet. Alleen de steeds sterkere dwang om te bekennen.

Via via raakt advocaat Nancy Hollander (Jodie Foster) betrokken bij Slahi, een uitstekende rol trouwens van de Franse acteur Tahar Rahim. Hollander is een ijzervreter, ze bijt zich vast in wat een jarenlange strijd met de Amerikaanse overheid zou worden.

Als je de Angelsaksische recensies leest van The Mauritanian, dan lees je oordelen als ‘teleurstellend’, ‘te weinig slagkracht’ en ‘zelfgenoegzaam’. Dat laatste omdat de film zichzelf op de borst zou kloppen. Zo van: kijk ons deze man eens even vrij krijgen en onrecht recht zetten.

Onzin. Te weinig slagkracht heeft de film alleen als je een emotionele achtbaan verwacht. Slahi werd juist moedeloos, murw gebeukt op de eindeloze ondervragingen en de uitzichtloosheid. Dat is wat een film als The Mauritanian moet overbrengen. In al die hopeloze eenzaamheid en vijandigheid moest hij zien te overleven. Tahar Rahim laat die strijd vaak zien in een enkele oogbeweging, een handgebaar, een zwijgen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden