null Beeld
Beeld

FilmrecensieThe Island

The Island is een surrealistische fabel over de eenzame eilandjes die we zijn

The Island
Regie Anca Damian
Met de stemmen van Alexander Balanescu, Lucian Ionescu, Cristina Juncu
★★★★

Remke de Lange

“Ik ben alleen. Wil je mijn eenzaamheid delen?” Robinson zit in zijn eentje op een rots op een eiland, wanneer hij het gevolg van een hedendaagse schipbreuk ziet: een bootje vol vluchtelingen. De enige overlevende die aanspoelt, noemt hij Vrijdag. Twee eenzame zielen. Er is ook een zeemeermin met groen haar, eveneens alleen. De personages in de bonte, funky, muzikale animatiefilm The Island hunkeren naar contact en verbinding.

De Roemeense Anca Damian liet zich inspireren door een toneelstuk van de surrealistische dichter Gellu Naum, en door muziek die weer naar dat toneelstuk is gemaakt. Het resultaat is een kleurrijk existentieel drama dat overeenkomsten vertoont met haar vorige film. Marona was een betoverend getekend sprookje over een hondje dat terugblikt op haar leven, op de relaties met baasjes die ze heeft gehad.

Damians nieuwe film, die voor het overige ver wegblijft van de klassieker Robinson Crusoe, draait om vergelijkbare thema’s en is tegelijkertijd grootser, wereldser. Robinson is een blond bebaarde arts in hawaïshirt die met een onafscheidelijke iPad mijmert over kookboeken, supermarkten en cafés. Vrijdag is een energieke immigrant die zich schikt naar zijn nieuwe bestaan als tomatenplukker. Maar vredig is het eiland niet. Er is een blauwgekleurde, eenbenige piraat. Er zijn ontzagwekkende afvalhopen, kille grenswachten. Het enige veilig drinkbare water zit in plastic flesjes.

De film overtuigt vooral artistiek

Politieke, ecologische onderwerpen zijn voelbaar in een film die vooral artistiek overtuigt. Damian, die na haar filmopleiding in Boekarest als cameravrouw werkte en een aantal live action films maakte, lijkt met animatie haar plek te hebben gevonden. Met haar animatieteam combineert ze naadloos verschillende technieken en stijlen.

Plastic emmertjes vormen de staart van de zeemeermin. Beeld
Plastic emmertjes vormen de staart van de zeemeermin.Beeld

Getekend en geschilderd beeld voor natuurelementen (zee, wolken) gaat samen met 3D voor door de mens gemaakte materialen, zoals de stapel plastic emmertjes die de staart van de zeemeermin vormen. Met uitgeknipte figuren en absurdistische wezens knipoogt ze naar de psychedelica van Yellow Submarine, de avontuurszin van Monty Python en Gulliver’s Travels en creëert ze tegelijkertijd een volstrekt eigen, complex universum.

Sokken breien voor iemand in de hemel

Dat vergt een rekbare kijker: proberen het allemaal te begrijpen levert meer frustratie op dan wat de visuele pracht aan plezier biedt. Robinson die sokken zit te breien voor iemand die in de hemel is. Een zee vol goudglimmende reddingsdekens. De bewegende tekening, of tatoeage, op Vrijdags onderarm die het verhaal van zijn vlucht vertelt. Het zijn beeldschone visuele vondsten die, begeleid door veel vrolijke en melancholische strijkmuziek, een surrealistische fabel vormen.

The Island mag het warm kloppende hart van Marona missen, emotioneel gelaagd is de film wel degelijk. “Het was fijn om samen met je te huilen”, zegt iemand. Deze bontgekleurde vertelling gaat over onthechting en pogingen om nieuwe knoopjes te leggen. Over moeders die zonen missen en mannen die verlangen naar het paradijs. Over de eenzaam dobberende eilandjes die we allemaal zijn.

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden