null Beeld

FilmrecensieSupernova

Supernova verdient een prijs voor zijn stiltes

Supernova
Regie: Harry Macqueen
Met Colin Firth, Stanley Tucci
★★★★

Ronald Rovers

Wat is het toch indrukwekkend als een film je weerstand beetje bij beetje afbreekt, tot je je gewonnen moet geven omdat je de kracht ervan niet meer kunt weerstaan. Zo’n film is Supernova, een verhaal over twee geliefden van wie er een binnenkort zal verdwijnen, omdat hij in een vergevorderd stadium van dementie leeft.

Die weerstand stamt van het feit dat de twee hoofdrollen in Supernova gespeeld worden door Colin Firth en Stanley Tucci. Zouden die twee internationaal bekende acteurs ons ervan kunnen overtuigen dat ze echt geliefden zijn? Dat Supernova niet slechts voor de bühne iets met gay en dementie wil doen, omdat die thema’s toevallig goed in de markt liggen? Dat klinkt misschien cynisch, maar zulke films zijn er genoeg.

Twee masterclasses acteren

Maar al voor de helft van de film voorbij is, zul je overtuigd zijn: Tucci en Firth leveren als Tusker en Sam twee masterclasses acteren. Alleen al het gebruik van de stilte om emoties en vertrouwdheid te communiceren, verdient een prijs op zich.

Tusker en Sam zijn al meer dan twintig jaar samen als we ze treffen in hun kleine camper op het Engelse platteland. Zeker als ze de heuvels in rijden, trakteert Supernova je op schitterende landschappen. Het is een van de manieren waarop de film je in het licht van Tuskers ziekte de mooie dingen in het leven net weer iets meer laat waarderen.

Colin Firth en Stanley Tucci zijn fenomenaal als Sam en Tusker, die in Supernova samen hun weg moeten vinden in een leven dat langzaam uit hun handen glijdt.  Beeld Filmdepot
Colin Firth en Stanley Tucci zijn fenomenaal als Sam en Tusker, die in Supernova samen hun weg moeten vinden in een leven dat langzaam uit hun handen glijdt.Beeld Filmdepot

Ook de ziekte dient zich al snel aan, als Tusker en de hond plotseling zoek blijken wanneer Sam even een winkel binnenloopt. Verward vindt hij Tusker terug op een landweggetje.

De liefde stuwt het verhaal

Een van de sterkste punten van Supernova is dat de makers ervoor kozen het verhaal niet voort te stuwen door steeds de typische symptomen van dementie te laten zien – al zitten die er wel in, maar op de achtergrond – maar via de liefde tussen de twee protagonisten.

Voorbij de helft zit een mooie scène waarin Tusker op bezoek bij vrienden in een speech zijn liefde voor Sam wil verwoorden, min of meer als prelude op een afscheid dat onvermijdelijk gaat komen, maar er niet meer uitkomt omdat zijn geest het laat afweten. Waarna Sam de woorden uitspreekt die zijn geliefde over hem schreef. Let even op hoe Stanley Tucci als Tusker dan een staaltje gelaagd acteren geeft.

Meteen al vanaf het gesteggel over de navigatie vroeg in de film voel je dat deze mannen elkaar door en door kennen. Dat ze al die momenten op al die plekken samen beleefd hebben en dat ze inderdaad het liefst voor altijd bij elkaar zouden blijven. Elke scène voelt doordesemd met een geschiedenis die twintig jaar teruggaat. En daarom doet het ook echt pijn als je voelt dat die geschiedenis binnenkort ten einde komt.

Lees ook:

Filmrecensie Give Me Liberty

Een hilarische tragikomedie over falende Amerikaanse gezondheidszorg.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden