null Beeld Filmdepot
Beeld Filmdepot

FilmrecensieSummer of Soul

Summer of Soul bewijst dat het legendarische zwarte festival in Harlem écht heeft plaatsgevonden

Summer of Soul
Regie: Ahmir Thompson
★★★★★

De kans is groot dat u ooit van Woodstock hebt gehoord: het kroonjuweel op de hippiecultuur, het muziekfestival waar in augustus 1969 Janis Joplin en Creedence Clearwater Revival en nog heel veel anderen optraden, 400.000 bezoekers. Vast wel.

Ooit van het Harlem Cultural Festival gehoord? In Harlem, New York gehouden op vijf weekenden, eveneens in de zomer van 1969? Eveneens met een keur aan artiesten? 300.000 bezoekers? Dat net als Woodstock van begin tot eind gefilmd werd? Vast niet. Zou het ermee te maken hebben dat Woodstock het festival van de witte hippiejeugd was en het Harlem Cultural Festival een bijna geheel zwart festival festival? Wie weet. Zou zomaar kunnen.

Nina Simone in 1969.  Beeld Filmdepot
Nina Simone in 1969.Beeld Filmdepot

Zo weinig mensen hadden ervan gehoord dat het bijna vergeten was. Totdat opnamen ervan een paar jaar terug ontdekt werden en in handen kwamen van Ahmir ‘Questlove’ Thompson, een muzikant die hier z’n regiedebuut maakt.

Summer of Soul is een krachtige concertfilm die de volle kleurenpracht van het legendarische festival laat zien (legendarisch voor de mensen die erbij waren), maar die tegelijk veel vertelt over het politieke en culturele landschap waarin het festival plaatsvond. En als dat laatste iets te stoffig klinkt: ‘het had een totale feestsfeer’, aldus een van de bezoekers.

Wie dacht met Mike Wadleighs Woodstock and Gimme Shelter van Albert en David Maysles de definitieve concertfilms van de jaren zestig wel te hebben gezien: nee. Je ziet een jonge Stevie Wonder niet alleen fantastisch zingen, maar ook prachtige drum- en toetsensolo’s geven. David Ruffin die met die ongelofelijke schurende stem My Girl zingt. Nina Simone die als een natuurkracht over het podium gaat. The 5th dimension met Let the Sun­shine In. Sly and the Family Stone die I am Everyday people opvoeren. De montage is voortreffelijk. De hele film voelt als één grote stuwende kracht.

De energie was onbeschrijfelijk

Moeiteloos vloeien nieuwsbeelden tussen de muziek door. Martin Luther King was een jaar eerder vermoord. De cultuur was in beweging maar kon alle kanten op gaan. Muziek kon mensen samenbrengen. De bezoekers voelden die vibe. “De energie was onbeschrijfelijk”, zegt een vrouw die erbij was. Iedereen besefte dat dit festival niet alleen maar over muziek ging.

Hoe ironisch dus, dat opnieuw, zoals heel vaak is gebeurd, ‘zwarte geschiedenis gewist wordt’, zoals iemand in de film zegt.

Wie weet wat we allemaal niet weten. Het materiaal is toentertijd wel degelijk aan allerlei studio’s aangeboden, maar niemand had interesse. Iedereen wilde Woodstock. Gelukkig vergingen deze opnamen niet en zijn ze dankzij Questlove in een uniek tijdsdocument samengebracht. “Ik ging bijna denken dat het nooit gebeurd was”, zegt een van de bezoekers aan het eind van de film. Gelukkig is het wel ooit gebeurd. Gelukkig hebben we nu deze film om dat te bewijzen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden