Rosamund Pike als de geslepen Marla Grayson. Beeld Seacia Pavao / Netflix
Rosamund Pike als de geslepen Marla Grayson.Beeld Seacia Pavao / Netflix

FilmrecensieI Care a Lot

Rosamund Pike maakt ‘I Care a Lot’ tot een leuk steekspel in kwaadaardigheid

I Care a Lot
Regie: J Blakeson
Met Rosamund Pike, Peter Dinklage, Dianna Wiest, Eiza González
★★★★

Oudere mensen, met beginnende gebreken, alleen in huis. Een bron van zorg? Nee hoor, een goudmijn. Aan voogd Marla Grayson wordt de zorg toevertrouwd voor ouderen die misschien wel wat aandacht kunnen gebruiken. Vergeetachtig, incontinent: met haar grote blauwe kijkers, bezorgde frons erboven, windt Marla de rechter moeiteloos om haar vinger. Toch heeft de keurige serie portretjes aan de muur in haar kantoor meer weg van een trofeëenkast dan van een zorg­dossier.

Met I Care a Lot maakt de Britse scenarist-regisseur J Blakeson (The Disappearance of Alice Creed) een even sinistere als amusante satire over een winner-takes-all-samen­leving waarin ook aan kwetsbaren een prijskaartje hangt. Het begint al met de titel. Betekent die ‘ik geef veel om’, of ‘ik heb de zorg voor velen’? Marla’s levensfilosofie is simpel. Leeuwen en lammeren: zo kun je de mensheid verdelen. ‘En ik, ik ben een f**king leeuwin.’

Binnen tien minuten heb je al enorme zin om een hekel te krijgen aan deze zelfverzekerde carrièrehaai die ieder gesprek begint met beleefdheden en eindigt met peilloze kilte. Kijk maar naar de scène waarin ze aanbelt bij Jennifer Peterson (Dianne Wiest), een energieke dame die zich prima lijkt te redden in haar fraaie huis vol mooie spulletjes. In een hand­omdraai weet Marla haar nieuwe cliënt beteuterd in de auto naar een verzorgingshuis te laten stappen.

Dat je afkeer niet doorzet, heeft veel te maken met Rosamund Pike die met no-nonsens bobkapsel en kostuums in primaire kleuren een intrigerend geraffineerde vrouw neerzet bij wie je voorlopig in de buurt wilt blijven. Helemaal wanneer haar aanwinst een kat in de zak blijkt. Terwijl Marla zich verheugt op Jennifers vermogen dat zij nu beheert, krijgt ze te maken met een betrokkene (Peter Dink­lage) die net aan de andere kant van de wet opereert. Het is het begin van een fascinerend steekspel in kwaadaardigheid.

Met zijn strakke, kleurrijke art direction en kostuumontwerp schetst Blakeson aanvankelijk de opgeruimde, maakbare wereld die doorgaans voor succesvol doorgaat, om er mooi vilein de duistere achterkant van te laten zien. Leuk zijn de scènes waarin Marla en haar zaken- en liefdespartner (Eiza González) iedere volgende stap bedenken die op papier klopt, maar moreel je maag doet omdraaien.

Naarmate Blakeson meer rechttoe rechtaan thrillerelementen toevoegt, verliest de film aan maatschappelijke scherpte, maar de spanning neemt niet af. In een rol die doet denken aan haar doorbraak in Gone Girl is Pike een immens plezier om naar te kijken als een onstuitbare vrouw die verbeten vasthoudt aan een idee-fixe. Marla is een leeuwin. En haar ­nagels gloeien nog lang na.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden