null Beeld

RecensieFilm

‘Promising Young Woman’ is niet voor zwakke harten: verassende vrouwelijke wraakthriller

Promising Young Woman
Regie: Emerald Fennell
Met Carey Mulligan en Bo Burnham
★★★

Promising Young Woman won een Oscar voor het beste originele scenario. Het op #MeToo geïnspireerde verhaal overtuigt echter niet altijd.

Niet slecht voor een debuut: Promising Young Woman kreeg vijf Oscarnominaties en won uiteindelijk goud voor het beste originele scenario. Opmerkelijk is het wel dat de Britse scenarist, regisseur en producent Emerald Fennell uitgerekend die prijs kreeg, want het script schemert best opzichtig door het verhaal heen.

Wat de Oscarstemmers over de streep moet hebben getrokken, is het duidelijk door #MeToo geïnspireerde verhaal. Plus het feit dat de vrouwelijke wraakthriller nogal verrassende afslagen neemt. Fennell maakt gebruik van de B-film-allure van de rape and revenge-thriller, waarin de geplaagde heldin normaal gesproken glorieus afrekent met haar mannelijke belager(s), denk aan Uma Thurman in Kill Bill, maar zo stripachtig simpel wil ze de zaken niet voorstellen.

De Britse actrice Carey Mulligan fascineert als de 29-jarige Cassie die ooit een veelbelovende medicijnenstudente was, maar nu weer thuis woont, als barista werkt en op gezette tijden nachtclubs afstruint.

Boeiend is als ze speelt dat ze stomdronken is, nauwelijks meer op haar benen kan staan. Het hoort bij het plan. De Mr Nice Guy die haar steevast opraapt en meetroont, als seksuele prooi, is nog niet jarig. Cassie, wier woede en wraak wordt gedreven door een traumatische gebeurtenis in het verleden, confronteert de mannen met hun gedrag. Hoe ze zich precies wreekt, blijft goeddeels verborgen, maar er komt waarschijnlijk ook bloed aan te pas.

Carey Mulligan fascineert als ­Cassandra, die ooit geneeskunde ­studeerde en nu als barista werkt. Beeld Merie Weismiller Wallace; SMPSP
Carey Mulligan fascineert als ­Cassandra, die ooit geneeskunde ­studeerde en nu als barista werkt.Beeld Merie Weismiller Wallace; SMPSP

Wat het precies is dat Cassie in het verleden met haar beste vriendin heeft meegemaakt, wordt langzaam duidelijk. Even is er het idee dat ze het eindelijk kan vergeten als ze kinderarts Ryan ontmoet en Fennell een zuurstokkleurige musicalscène inlast. Maar de film gaat juist over het feit dat iedereen is vergeten wat er is gebeurd, dat er een cultuur heerst van wegkijken en doorgaan.

Het betekent dat de veelzijdige Fennell, die onder meer Camilla Parker Bowles in The Crown speelde, het tweede seizoen van Killing Eve schreef en tussendoor drie romans publiceerde, flink doorpakt met haar Cassandra. De film wordt almaar duisterder en venijniger. De gruwelijke wegkijkfinale is niet voor zwakke harten.

Popcorn poison’ noemde Fennell haar film al aardig zelfbewust. Geen film dus voor een gezellig avondje uit, geen feministische wraakthriller die je joelend achterlaat. Fennell zet eerder een onprettig, ontregelend en confronterend betoog op over de impact van aanranding en verkrachting en de diepte van het trauma. Ze doet dat met behulp van het popcultuur-idioom dat haar ter beschikking staat, hoor bijvoorbeeld de Hitchcock-ach­tige thrillermuziek. Het is bij vlagen een sterk verhaal, maar niet continu overtuigend.

Te zien op Amazon Prime Video

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden