Filmecensie Nuestro Tiempo

‘Nuestro Tiempo’ grenst aan masochisme, en misschien narcisme

Reygadas (links) en de rest van het gezin spelen min of meer zichzelf.

Nuestro Tiempo
Regie: Carlos Reygadas
Met Natalia López, Phil Burgers, Carlos Reygadas
★★★☆☆ 

Het is goed dat filmmakers ook van hun voetstuk kunnen vallen. Of zoals een van de personages het stelt in dit drie uur durende drama van de bijkans heiligverklaarde filmmaker Carlos Reygadas: als je leven te comfortabel wordt, verlies je inspiratie.

Want dat lijkt toch een beetje het probleem hier, nadat Reygadas sinds zijn indrukwekkende debuut Japón in 2002 door een kleine groep liefhebbers terecht op handen gedragen is. Is de titel al niet behoorlijk ambitieus (‘Onze tijd’), de camera drie uur lang op je desintegrerende huwelijk richten nadat je die ondergang zelf hebt veroorzaakt, grenst aan masochisme. En misschien narcisme.

Reygadas en de rest van het gezin spelen min of meer zichzelf en het verhaal speelt zich af op hun ranch in ruraal Mexico. Behalve koeien- en stierenhouder is hoofdrolspeler Juan dichter/schrijver met het bijbehorende verlangen naar groots en meeslepend. Om die reden sprak hij ooit met zijn geliefde Esther af dat ze een open huwelijk zouden hebben. Maar nu Esther daadwerkelijk een verhouding krijgt met een Amerikaanse gastarbeider op de ranch, begint Juan zich steeds meer als miezerig, bezitterig mannetje te gedragen.

Met je poten in de modder

Reygadas is niet plotseling al z’n talenten verloren. De film neemt de tijd om het leven op de ranch te laten zien, waardoor je het gevoel hebt daar in Mexico met je poten in de modder te staan en de wind over de vlakte te voelen. In een gesprek waarin Esther boos wordt op Juan, ziet de camera hem alleen nog maar als een schim, precies zoals Esther hem op dat moment moet zien. Dat is slim gebruik van de camera.

Daartegenover staat de opzichtige en simplistische vergelijking van de vechtende stieren met de strijd die Juan met de Amerikaan aangaat. Wat vooral stoort, is Juans pietluttige gezeur dat zeker anderhalf van de drie uur in beslag neemt, waardoor je je uiteindelijk net als Esther aan het mannetje irriteert.

Je kunt allerlei dieps lezen in de thematiek van de film, zoals het eeuwige conflict tussen intellect en gevoelsleven of het verlangen naar vrijheid en de onmacht die echt te beleven. Maar ‘Nuestro Tiempo’ rechtvaardigt die diepgang niet.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden