null Beeld

MuziekrecensiesNieuwe muziek

Nieuwe muziek: het jubileum van The Black Keys, een succesvolle comeback na hulp op Lesbos en een een fusion kitchen hutspot

PEAX
Reset (Peax Records)
****

Het labeltje boven deze recensie dekt de lading totaal niet. Want wat we hier horen is een fusion kitchen hutspot van elektronische popmuziek, jazz, impro, techno, hiphop, minimal music én hedendaagse klassieke muziek. Of zoals saxofonist Ties Mellema het zelf zegt: “Ik was op zoek naar muziek die ik maar niet kon vinden”. Kon hij die muziek niet vinden, omdat die er nog niet was? Wellicht, want alles op Reset klinkt vaag bekend, en toch ook weer niet.

Reset is een mooie albumtitel voor iemand die als Mellema twee keer kanker kreeg, chemo onderging, moest revalideren en toen in de pandemie terechtkwam. En dat nadat hij jaren daarvoor als gevolg van een ongeluk pees en zenuw van zijn rechterpols verloor en alleen met zijn linkerhand kon spelen – Ties ‘botte pech’ Mellema.

null Beeld

Al die shit overwinnen, doorzetten, en dan met dit album komen, is niet minder dan een persoonlijke triomf voor deze winnaar van de Nederlandse Muziekprijs in 2010. Samen met slagwerker Barry Jurjus richtte Mellema gedurende de lockdown het duo PEAX op, en dit is hun eerste cd op het eigen label. De titels van de tracks spreken boekdelen: Poepoe, 123Tje, Duwen&Trekken.

De twee werkten voor sommige tracks samen met musici als pianist Rembrandt Frerichs en celliste Maartje-Maria den Herder. Dat alles levert een bijzondere luisterervaring op, waarin Mellema’s sax steeds mooi en intrigerend verstopt zit.

Peter van der Lint

The Black Keys

Delta Kream (Warner)
★★★★

Even de gitaar stemmen. Wat gerikketik op de drums. “You ready?”, vraagt drummer Patrick Carney. “Yeah”, zegt Dan Auerbach, zanger en gitarist. En huppakee. Daar gaat het bluesrockduo van The Black Keys. Delta Kream, alweer hun tiende album, is in slechts twee middagen in Auerbachs studio in Nashville opgenomen.

Met elf covers brengen ze een ode aan de crème de la crème van de deltablues, ook wel de Mississippi blues. Het is de welbekende muziekstroming uit het zuiden van de VS waar de jeugdvrienden Auerbach en Carney zo schatplichtig aan zijn. Denk aan bluesmastodonten Junior Kimbrough en Robert Lee Burnside.Bron:

Of natuurlijk John Lee Hooker. Ze coveren Crawling King Snake. Het nummer dat we óók kennen van The Doors, met een brullende Jim Morrison. The Black Keys houden het bij een ingetogen, broeierige versie, als de bedompte moerassen langs de Mississippi. De hoekige, repeterende riffs van Auerbach rommelen fijn, naar wat zijn gevoel hem op dat moment ingeeft.

Deze coverplaat keert meer terug naar de rauwere underground sound van hun eerste albums, zij het iets minder groezelig opgenomen zoals Thickfreakness of Rubber Factory. En Delta Kream is niet met de commercie indachtig gemaakt, zoals de laatste langspeler Let’s Rock uit 2019. Het is een viering van twintig jaar The Black Keys en een nog langere vriendschap.

Frank Hettinga

Laura Jansen

We Saw A Light (Universal Music)
★★★★

Jaren geleden hielp zangeres Laura Jansen met het opvangen van vluchtelingen die aankwamen op het Centraal Station in Amsterdam. Hun verhalen maakten zo’n indruk op haar dat ze besloot naar Lesbos af te reizen om daar humanitaire hulp te bieden. Gedurende de drie jaar die ze op het Griekse eiland verbleef was het plan om muziek te blijven maken. Maar wat ze daar meemaakte, zorgde ervoor dat nadenken over haar muzikale carrière bijna banaal voelde.

Nadat ze Lesbos had verlaten trok Jansen naar Berlijn om alles wat ze had meegemaakt te verwerken en weer te wennen aan het leven van alledag. Al deze ervaringen hebben hun weg gevonden naar haar nieuwe album We Saw A Light, haar eerste plaat in acht jaar tijd.Bron:

Zo blikt ze op The Island terug op haar tijd op Lesbos. En ondanks het grimmige onderwerp is het nummer een prachtig poëtische popsong geworden, die je vanaf de eerste beluistering bij de lurven grijpt. Een ander hoogtepunt is Berlin, dat met zijn sobere pianoklanken en stemmige cellopartij klinkt als een in melancholie gedrenkte wandeling door de Duitse hoofdstad.

Het tweede deel van het album ademt een zonniger sfeer. Sommige van deze up tempo songs zoals Buying Time steken wat oppervlakkig af tegen de andere nummers. Maar dat doet niks af aan het feit dat We Saw A Light Jansens succesvolle comeback naar de muziek markeert.InfoGeschreven voor

Saskia Bosch

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden