null Beeld
Beeld

RecensieJazz

Nieuw hoogtepunt in het oeuvre van Archie Shepp

Jazz
Archie Shepp & Jason Moran
Let My People Go
(
Archieball)
★★★★

Eind jaren zestig werd saxofonist Archie Shepp hét boegbeeld van de revolutionaire jazz. Hij was knap, intelligent, belezen en even wel­bespraakt als uitgesproken. Zijn muziek radicaliseerde gelijk op met zijn politieke denkbeelden, tot Shepp zich begon te realiseren dat hij zich totaal van zijn doelgroep – het Afro-Amerikaanse publiek – had vervreemd.

Hij maakte een U-bocht en begon de tradities die hij wilde afbreken, te eren. Vanaf de jaren zeventig tot nu is hij met regelmaat naar de bron van de jazz teruggekeerd en speelde hij onder meer gospel en blues. Vooral in duo’s met pianisten leverde dat meerdere indrukwekkende platen op.

Daar is nu een nieuw hoogtepunt aan toegevoegd. Liet zijn techniek Shepp nog weleens in de steek, nu op zijn 83ste vergroot zijn soms zwabberende intonatie juist het gevoel van wilskracht en authenticiteit.

De half zo oude pianist Jason Moran is een gedroomde partner. Iemand die met uitgebreide kennis van de traditie op zak verbeeldingsvolle nieuwe verhalen vertelt. Het levert verrassende vertolkingen op van overbekend werk. En de zeggingskracht van een aloude gospel als Sometimes I Feel Like A Motherless Child wordt er alleen maar door versterkt.

null Beeld
Beeld
Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden