Louisa Jacobsen als Marian Brook en Denée Benton als Peggy Scott.  Beeld HBO Max
Louisa Jacobsen als Marian Brook en Denée Benton als Peggy Scott.Beeld HBO Max

RecensieSerie

Niet alles wat Downton Abbey-maker Julian Fellowes aanraakt, wordt van goud

De kostuums zijn prachtig, maar iets aan The Gilded Age maakt het drama nep en oppervlakkig. Behalve het verhaal van Peggy dan.

Charlot Verlouw

Met veel fanfare kondigde HBO Max een nieuwe kostuumdrama aan: The Gilded Age, bedacht en geschreven door Julian Fellowes, het brein achter megahit Downton Abbey en de klassieker Gosford Park.

Dat feit wordt in de promotie van de serie dan ook flink uitgemolken, Fellowes liep al tien jaar met het idee rond. Maar wat blijkt: niet alles wat hij aanraakt wordt van goud.

The Gilded Age speelt zich af in 1882 in de Verenigde Staten. De onschuldige en naïeve Marian Brook reist naar New York om bij haar tantes te gaan wonen, de weduwe Agnes van Rhijn en haar ongehuwde zus Ada. De tantes turen wantrouwig door een spleetje in de gordijnen, want de nieuwe overburen arriveren, de familie Russell. Het net nieuwe huis is een kitscherig paleis, waar Agnes op neerkijkt, want de familie Russell is ‘nieuw geld’. En nieuw, dat is niks.

Die boodschap draagt Agnes van Rhijn maar al te graag uit, door het keer op keer te herhalen. De grande dame van het oude geld, gespeeld door Christine Baranski, heeft verder kennelijk weinig anders aan haar hoofd. Fellowes laat geen mogelijkheid onbenut om de tegenstelling tussen de twee families te benadrukken. Het huis, het taalgebruik, de extravagante jurken van Mrs. Russell: het concept show, don’t tell is overduidelijk niet aan deze serie besteed.

The Gilded Age moet het hebben van tweedehands CGI en decors van karton

Op de prachtige kostuums na is het wereldje dat Julian Fellowes creëerde van bordkarton. En niet alleen in de figuurlijke zin: waar in Downton Abbey een geweldig landhuis in charmant Yorkshire keer op keer de show stal, moet The Gilded Age het keer op keer hebben van tweedehands digitaal gecreeërde achtergronden en vers gebouwde decors. Het is het allemaal gewoon nét niet.

Er is, net als in Downton Abbey en Gosford Park ook een downstairs: de onderste verdieping waar de bedienden zich ophouden. Waar die bedienden in Downton ieder een voor een geïntroduceerd werden, en allen in ieder geval iets van diepte en een achtergrondverhaal hadden, struikelen de bedienden in The Gilded Age over de stereotypes. Een nukkige huishoudster, een jaloerse kamenierster en het absolute dieptepunt: een arrogante, Franse chefkok. Met een sikje.

Agnes van Rhijn (rechts, gespeeld door Christine Baranski) en Ada Brook (gespeeld door Cynthia Nixon) in The Gilded Age. Beeld HBO Max
Agnes van Rhijn (rechts, gespeeld door Christine Baranski) en Ada Brook (gespeeld door Cynthia Nixon) in The Gilded Age.Beeld HBO Max

Het is dan ook wat om tegen Downton Abbey op te moeten boksen, de serie waarin de helft van de show gestolen wordt door dat fantastische landhuis en de charme van een periode en geschiedenis die we al veel vaker voorgeschoteld hebben gekregen.

Een restaurant vol zwarte mensen van hetzelfde statuur als Agnes

Want dat is het interessantste aan The Gilded Age: de periode, en dan met name het verhaal van de zwarte Peggy. Zij komt door een onwaarschijnlijke speling van het lot in dienst als de secretaresse van Agnes. Als ze dan haar eigen familie in New York opzoekt, belandt ze tegenover een statige zwarte vrouw in een restaurant vol zwarte mensen van hetzelfde statuur als Agnes en de familie Russell. Dat kan toch niet, zou je als kijker haast denken. Zou Fellowes hetzelfde trucje hebben uitgehaald als de makers van Bridgerton, die bewust een hele lading gekleurde acteurs de Britse high society laat spelen in het begin van de negentiende eeuw?

We schrijven krap twintig jaar na de afschaffing van de slavernij en die zwarte elite bestond echt, een hele wereld parallel aan het kliekje van Agnes en Ada aan de Upper East Side. De verhalen van zwarte mensen op het witte doek gaan te vaak enkel over de slavernij, de burgeroorlog en de civil rights era, legt de aan de serie verbonden historica Erica Dunbar uit in The Washington Post. ‘Maar er zit een periode van wel vijftig jaar tussen, de Reconstruction-periode, waar nog lang niet genoeg over is verteld.’

Dat maakt The Gilded Age toch zeker het kijken waard.

The Gilded Age is te zien op HBO Max.

Lees ook:

Raised by Wolves is de eigenwijze liefdesbaby van Alien en Lost

Het futuristische scheppingsverhaal vraagt veel van zijn kijkers, maar beloont ze ook. Twee seizoenen zijn nu te zien op HBO Max.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden