null Beeld

BoekrecensieRoman

Nelleke Noordervliet schreef een onvervalst liefdesverhaal waarin ook de pandemie zich doet gelden

Met mildheid beziet Nelleke Noordervliet de liefde op leeftijd. Maar het gepoedersuikerde slot wringt.

Lieke Kézér

‘We zijn een soort Adam en Eva’, zegt Helen tijdens haar eerste afspraakje met Leo, ‘die hadden ook niets meegemaakt samen totdat God ze schiep.’ Alles is mogelijk, denkt het stel, als ze doen alsof het verleden niet bestaat, het hare noch het zijne. Een relatie beginnen zonder uitwisseling van jeugdzonden, struikelblokken, familieveten en persoonlijke problemen, zonder opschepperij over niet-bestaande deugden en wapenfeiten, is dat mogelijk? Nee, natuurlijk niet, liefde zonder kennis van het verleden loopt snel tegen haar grenzen aan, zo blijkt uit Wij kunnen dit, de nieuwe roman van Nelleke Noordervliet.

Helen en Leo, beiden rond de veertig, torsen nogal wat emotionele bagage met zich mee. Zo verloor hij zijn ouders bij een vliegtuigongeluk toen hij vijftien was, waarna hij werd opgevangen door een tante in een andere stad die hem onderdak bood maar ook niet veel meer dan dat. En zij werd geboren met een fysieke beperking, met onwillige benen, en door haar moeder verlaten toen ze veertien was. Werelden van pijn gaan er schuil achter dat besluit om met een schone lei te beginnen.

Heen en weer met de aangepaste Twingo

Hun levens willen ook maar niet op elkaar aansluiten. Het hare speelt zich af tussen de noodlijdende boekhandel die ze van haar vader heeft overgenomen en haar praktisch ingerichte appartement een paar straten verderop (‘heen en weer met de aangepaste Twingo’), een bloedeloos, benauwend bestaan. Hij is een ongrijpbare en avontuurlijke kosmopoliet, een zakenman die zijn bedrijf heeft verkocht en nu met een bulk geld op de bank en meer vrijheid dan hem lief is op zoek is naar zingeving.

Wij kunnen dit is een onvervalst liefdesverhaal. Een liefde in tijden van corona, want midden in dat spel van afstoten en aantrekken laat ook de pandemie zich gelden. Waar het voor Leo het einde van zijn lethargie betekent, komt Helen tot stilstand in haar pas verbouwde boekenzaak, tot aan haar nek in de schulden, terwijl haar klanten zich massaal tot de blauwe gigant wenden.

Nelleke Noordervliet Beeld
Nelleke Noordervliet

Het beeld dat Noordervliet van deze pandemische periode schetst brengt weinig nieuwe inzichten. Het idee ‘de ziel te voeden’ te midden van dood en angst, dat het de clichés zijn die voor ‘troost en kalmte’ zorgen, de vraag die wordt opgeworpen of het niet weer eens tijd wordt om ‘onze bescheiden plaats in de natuur’ in te nemen, dat geloofde ik allemaal wel. De kracht van deze psychologische roman zit ‘m vooral in de mildheid waarmee Noordervliet haar tragische geliefden benadert, de grondige verkenning van het gevoelsleven van twee mensen die er zo bedreven in zijn geworden de wonden uit het verleden te maskeren.

Een ronkende liefde is het overigens niet, het verlangen naar een zielsverwantschap lijkt vele malen groter dan de hunkering naar het lichamelijke. De spanning zit ‘m in deze roman vooral in de verbale strijd tussen Helen en Leo, de vleselijke lusten komen er wat bekaaid vanaf.

Maar wat blijft er over als je niet in staat bent jeugdtrauma’s samen onder ogen te zien, als de behoefte aan het lichaam van de ander niet van overweldigende aard is, vroeg ik me af. Aan die vraag gaat Noordervliet voorbij in de overbodige epiloog die een gepoedersuikerde blik werpt op de zomer van 2021 als de pandemie aan kracht lijkt te hebben ingeboet. Het is een slot dat wellicht een mooie boodschap herbergt, maar dat ook wringt.

null Beeld

Nelleke Noordervliet
Wij kunnen dit
Atlas Contact;
352 blz. €22,99

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden