null Beeld

FilmrecensieMinari

Minari toont de Amerikaanse Droom, maar dan in een tweedehands caravan

Minari
Regie: Lee Isaac Chung.
Met Alan Kim, Yuh-Jung Youn, Steven Yeun, Yeri Han en Noel Kate Cho.
★★★★★

Er is een inspirerende generatie Amerikaanse filmmakers met Aziatische wortels. Na de grote Oscarwinnaar Nomadland van de Amerikaans-Chinese regisseur Chloé Zhao verschijnt nu een tweede parel: Minari van Lee Isaac Chung. De Amerikaanse regisseur met Koreaanse ouders kreeg eveneens een Oscar: veteraan Yuh-Jung Young als eigenzinnige grootmoeder werd uitgeroepen tot beste actrice in een bijrol.

In Minari vertelt Chung het verhaal van zijn eigen familie. Zijn ouders ontvluchtten Zuid-Korea om een beter leven op te bouwen in Amerika. Eind jaren zeventig, begin jaren tachtig emigreerden jaarlijks 30.000 Koreanen naar de VS, de meesten op de vlucht voor het militaire regime.

Regisseur Lee Isaac Chung verbeeldt zijn eigen kindertijd via de jonge acteur Alan Kim. Hier met de Koreaans-Amerikaanse steracteur Steven Yeun als zijn vader. Beeld Melissa Lukenbaugh
Regisseur Lee Isaac Chung verbeeldt zijn eigen kindertijd via de jonge acteur Alan Kim. Hier met de Koreaans-Amerikaanse steracteur Steven Yeun als zijn vader.Beeld Melissa Lukenbaugh

Een geweldige zet is om de gebeurtenissen grotendeels vanuit het gezichtspunt van de zevenjarige David te laten zien, waarmee Chung een gefictionaliseerde versie van zijn eigen kindertijd toont. Vader Jacob, (Steven Yeun) heeft een stuk grasland gekocht in Arkansas. Hij is optimistisch. Hij wil groenten verbouwen. Maar de langgerekte, tweedehands caravan die voor hun woonhuis doorgaat, is moeder Monica een doorn in het oog. Dit is niet het leven waar ze op gehoopt had; het is voor beiden nog zwoegen in de plaatselijke fabriek.

Dit is het verhaal van een familie op overlevingstocht. Het gaat om de vraag of vader en moeder het zullen volhouden, samen met hun zoontje en dochtertje en met grootmoeder die uit Zuid-Korea is overgekomen om op de kinderen te passen. Is de Amerikaanse Droom wel voor hen weggelegd? Chung weeft zo een prachtig, intiem drama over immigranten in Amerika die alle zeilen moeten bijzetten.

Oude pioniersverhalen komen bovendrijven

Evenals Nomadland gaat Minari over het land: hoe in dit landschap te leven, hoe dit land te bewerken. Herinneringen aan oude pioniersverhalen komen bovendrijven, verhalen over mensen die door Amerika reisden op zoek naar een plek.

Daar doorheen speelt het ontroerende en vaak ook erg grappige verhaal van de Koreaanse grootmoeder en haar Amerikaanse kleinzoon.

De scène waarin de jongen zijn oma een kopje urine te drinken geeft – uit wraak voor de rare brouwsels die ze hem dagelijks als hartpatiëntje laat drinken – is een grandioze kwajongensstreek die zelfs Buster Keaton-achtige allure heeft. Meesterlijk is Chungs gevoel voor het tragische en het komische, al ontbreekt ook de lyriek niet.

Minari is Aziatische peterselie die grootmoeder heeft meegenomen uit Korea en die ze samen met haar kleinzoon plant. Het kruid staat erom bekend te gedijen op plekken waar andere planten moeite hebben om te groeien. Je zou het hoopvol kunnen noemen als blijkt dat de minari aanslaat.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden