FilmrecensieMandibules

Met een reusachtige vlieg door Zuid-Frankrijk

null Beeld

Mandibules
Regie: Quentin Dupieux
Met: Grégoire Ludig, David Marsais, Adèle Exarchopoulos
★★★★

Het realisme overheerst in cinema. Als filmmakers dat zo nu en dan proberen te doorbreken, is het bijna altijd de moeite waard om op te letten. Voor wie bijvoorbeeld ooit eens nieuwsgierig wordt naar de oude films van de Spaanse surrealist Luis Bunuel: probeer je voor te stellen wat voor brein zoiets kan bedenken. Hoe lopen de draden in zo’n hoofd? Alleen al die vraag maakt elke surrealistische film intrigerend.

Volgende maand verschijnt de eerste surrealistische romkom in de bioscoop, Strawberry Mansion. Deze maand is het de luchtige surrealistische boevenfilm Mandibules. Om een idee te geven van hoe het brein van maker Quentin Dupieux werkt: zijn debuut Nonfilm ging over een acteur die wakker wordt op een set, niet weet in welke film hij zit en de hele technische crew vermoordt. Waarna de overlevenden toch besluiten de film af te maken. Zonder script en zonder camera.

Tien jaar geleden maakte Dupieux Rubber, een film over een moordzuchtige autoband die een woestijnstadje terroriseert maar geobsedeerd raakt door een mysterieuze vrouw. Mandibules (onderkaken) is een stuk minder gewelddadig. In het zonnige zuiden van Frankrijk krijgt professioneel lanterfanter en kruimeldief Manu een opdracht van een vage kennis. Haal een koffer op en breng die ergens heen. Beloning: 500 euro. Manu haalt z’n al even wazige vriend Jean-Gab erbij en samen gaan ze op weg.

In de wilde surrealistische roadmovie Mandibules van de Franse regisseur Quentin Dupieux, speelt een gigantische vlieg een hoofdrol. Beeld
In de wilde surrealistische roadmovie Mandibules van de Franse regisseur Quentin Dupieux, speelt een gigantische vlieg een hoofdrol.

Even later klinkt er gerommel uit de kofferbak en na wat geharrewar blijkt er een vlieg in te zitten. Een beetje zoals er een vlieg in de soep van elk boevenverhaal zit dat ooit verfilmd is, iets wat de hele boel verpest. Alleen is deze vlieg anderhalve meter lang en vult hij de hele kofferbak.

Een van de geneugten van het surrealisme is dat elke afslag die een verhaal neemt goed is. Alles kan. Logisch dus dat de film na de ontdekking van de vlieg lange tijd nauwelijks nog geïnteresseerd lijkt in het geheimzinnige pakketje dat moet worden afgeleverd, maar zich meer bekommert om de vriendschap tussen de mannen en de vlieg. Logisch ook dat Manu en Jean-Gab niet op- of omkijken als ze een vrouw ontmoeten die elke zin op de toppen van haar longen uitschreeuwt. Want in deze werkelijkheid is dit allemaal normaal.

Verwacht geen grote gebaren of een hoogdravende boodschap. Mandibules is zo loom als het zonnige landschap waarin je alleen nog de krekels hoort en de film vaart van begin tot eind z’n eigen koers. Dat het pakketje uiteindelijk nog ergens belandt, is meer een nagedachte. Alsof Dupieux zegt: oh ja, dat pakketje moest ook nog even bezorgd worden. Nou, hier dan. Een einde.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden