RecensieBoek

Maria Farag wil weten wie haar grootvader was, die wilde dat zijn kinderen Egypte verlieten

 Maria Farag ging op zoek naar de drijfveren van haar Egyptische grootvader.

Haar grootvader was een groot kenner van de Britse dichter Shelley en werd door de vrouw van de Egyptische president Saddat gevraagd als scriptiebegeleider. Voor Maria Farag (1981) is het een verrassende ontdekking. Zelf opgegroeid ‘in een Nederlands boeren­gehucht tussen de akkers met mais’ heeft ze haar Egyptische geddo Nazmi niet gekend; hij overleed toen ze een jaar was.

Hoewel ze het jammer vindt hem nooit te hebben ontmoet, wordt ze pas echt nieuwsgierig als jaren later, wanneer ook grootmoeder Tahani is over­leden, het grootouderlijk huis in Cairo wordt ontruimd en er (in het Engels geschreven) ­liefdesbrieven tevoorschijn ­komen uit hun verlovingstijd. Wie was Nazmi eigenlijk en waarom stimuleerde hij zijn kinderen, onder wie Maria’s moeder Elham, die in 1970 in dienst trad bij de Wereldomroep en later aan de Universiteit van Amsterdam zou promoveren, Egypte te verlaten?

In Het huis van mijn moeder beschrijft Farag mooi hoe ze, met haar moeder drie maanden op reis in Egypte, langzaam een beeld krijgt van een opmerkelijke, hoogopgeleide man, die zich beperkt voelde in zijn ambities en meer wilde voor zijn kinderen, jongen én meisje. En die vervolgens, toen drie van de vier eenmaal ver weg in het buitenland zaten, diezelfde kinderen zo miste.

Maria Farag
Het huis van mijn moeder. Een Egyptisch-Nederlandse familiegeschiedenis.
Thomas Rap
352 blz. € 22,50

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden