null Beeld

FilmrecensieTu me manques

Maak contact met je kind, voordat het te laat is

Tu me manques
Regie Rodrigo Bellott
Met Reyes Antelo, Fernando Barbosa, Erwin Berzain
★★★

“Mooi hoe de Fransen zich uitdrukken”, zegt een van de personages. “Tu me manques. We vertalen het als ‘ik mis je’ maar eigenlijk betekent het: jij mist in mij. Alsof je deel van iemands lichaam was. Een orgaan, een ledemaat, bloed.”

Ze heeft het over Gabriel, een man van iets boven de dertig die tot voor kort in New York woonde. Hij was de geliefde van Sebastian. En de zoon van Jorge. Een paar weken daarvoor zou hij het vliegtuig naar zijn ouders in Bolivia nemen. Hij arriveerde op het vliegveld, ging naar het dak van een hotel en sprong eraf.

Tu me manques Beeld
Tu me manques

Lhbtiq+-jongeren doen vier keer zo vaak een zelfmoordpoging als heterojongeren, meldt de film in de aftiteling. Degenen die niet geaccepteerd worden door hun ouders, doen zelfs acht keer zo vaak een poging. Het verhaal van Gabriel is een verhaal over een zoon die niet geaccepteerd werd door zijn ouders.

En nu is het te laat, dat beseft Jorge heel goed als hij in New York arriveert om toch iets te weten te komen over de zoon die hij kwijt is. Zijn vrouw, Gabriels moeder, geeft hem de schuld van Gabriels dood. Hij had de jongen veel steviger aan moeten pakken, denkt Jorge. Gewoon eruit slaan, die homoseksualiteit. Maar waarom, vraagt Sebastian. Omdat de Boliviaanse samenleving homoseksualiteit niet accepteert, zegt Jorge. En daarom ligt Gabriel nu onder de grond.

Katholieke waarden en homofobie

De film is gebaseerd op een toneelstuk over homoseksualiteit, dat in 2015 het meest succesvolle toneelstuk in Bolivia werd. Het stuk was een poging homoseksualiteit bespreekbaar te maken in een land waar katholieke waarden en homofobie dat verhinderen. In de film Tu me manques zijn scènes van de casting, de productie en de uitvoering van het stuk zijn vervlochten met Jorges bezoek aan New York.

De film richt zich vooral op Zuid-Amerika. Dat merk je bijvoorbeeld in de scènes waarin Jorge uitvoerig met een priester praat over de verdraagzaamheid van het katholicisme en de priester zelfs even speculeert over de mogelijke seksuele voorkeur van de apostel Petrus. Alles om het publiek ervan te overtuigen zich toleranter op te stellen. Dat pamflettistische karakter maakt de film ook nogal van dik hout zaagt men planken: in feite komt Jorge naar New York om te zien dat zijn zoon toch ook een echt mens was en dat is toch behoorlijk simplistisch. Maar goed, beter laat dan nooit.

De emoties overtuigen wél. ­Jorges pijn over de fouten die hij heeft gemaakt, waardoor hij zijn zoon de dood in heeft gedreven, is voelbaar. Het is een boodschap aan al die ouders die hun kinderen niet accepteren: maak contact, voor het te laat is.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden