null Beeld

RecensieJeugdboek

Kind i probeert de moed erin te houden

Steve Tasane schetst een schrijnend beeld van het leven van alleenstaande, minderjarige vluchtelingen.

De eerste bladzijde van Kind i is op de cover afgedrukt. Sla je de oorspronkelijke Britse editie open, dan gaat het verhaal meteen verder op de binnenkant van de kaft. Geen titelpagina, geen colofon. Jammer dat een overbodig voorwoord van tv-presentator Art Rooijakkers dit betekenisvolle concept in de Nederlandse uitgave doorbreekt. Dat het boek geen officiële cover heeft, staat namelijk symbool voor de kinderen over wie het gaat: alleenstaande, minderjarige vluchtelingen, die hun identiteit is ontnomen. Ook zij hebben geen ‘cover’ meer, die vertelt wie ze zijn.

Ze zijn hun familie, bezittingen en paspoort kwijtgeraakt en omdat ze hun identiteit niet kunnen bewijzen, worden ze in het vluchtelingenkamp met een letter aangeduid. Kind i vertelt hoe hij en zijn ‘familie van vrienden’ achtergelaten broodkruimels uit de modder verzamelen en afgekloven appels uit de vuilnisbakken jatten om hun honger te stillen, of bedelen bij mensen die soep koken op brandend plastic.

Onuitputtelijke optimisme en compassie

Ondanks de uitzichtloze saaiheid van het kampleven, houdt Kind i de moed erin. Dat raakt nog het meest: zijn voelbare veerkracht, schijnbaar onuitputtelijke optimisme en compassie. Hij probeert zijn vrienden op te vrolijken met plastic poppetjes, die hij uit een berg vuilnis opvist, en zoiets simpels als boomblaadjes waarop hij hun letters schrijft. Vooral opstandige vriendin V, die vaak ruziet met de bewaking, heeft die steun nodig: ‘Geen wonder dat V de hele tijd zo boos is. Ze bestaat niet meer.’

Dat Tasane de kinderen geen naam geeft, benadrukt hun identiteitsverlies en maakt hun verhaal universeel. Tegelijkertijd doet het onrealistisch aan (er zijn in zo’n kamp vast meer alleenstaande kinderen dan de 26 letters van het alfabet) en voelt het soms wat gekunsteld (dat deze kinderen uitgerekend de letters I LOVE hebben, bijvoorbeeld). Je moet er bovendien je hoofd bij houden om ze uit elkaar te houden – zelfs de vertaler gaat soms de mist in.

Maar Tasane treft wel knap de heldere kinderstem en komt met enkele mooie beelden. Een blauwe plek is ‘een regenboog met vertraging’ en als het kamp met bulldozers wordt geruimd, associeert Kind i zijn angstig bonkende hartslag meteen met de oorlog: ‘Boem boem boem doen de bommen in mijn hart’. Ook las ik niet eerder in een kinderboek zo’n schrijnende beschrijving van een vluchtelingenkamp en maakt de auteur de ervaringen en onbreekbare levenslust van deze half uitgewiste kinderen voelbaar.

null Beeld
Beeld

Steve Tasane
Kind i
Vert. Jaap Slingerland
KokBoekencentrum; 175 blz. € 15,99
Vanaf 10 jaar

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden