null Beeld Marvel Studios 2020
Beeld Marvel Studios 2020

FilmrecensieBlack Widow

Johansson en Pugh excelleren tussen de explosies en zwaartekrachtvrije acrobatiek in Black Widow

Black Widow
Regie: Cate Shortland
Met Scarlett Johansson, Florence Pugh, Rachel Weisz
★★★★

Elf jaar nadat het personage Black Widow debuteerde in de superheldenfilm Iron Man 2, heeft ze haar eigen film gekregen. En gezien het resultaat is dat elf jaar te laat. Of om het positief te formuleren: Black Widow is een formidabele toevoeging aan het Marvel Cinematic Universe.

Je merkt aan de hele film dat regisseur Cate Shortland een achtergrond heeft in arthousefilms. Dat is een van de opmerkelijke en geslaagde keuzes in Black Widow: de film voelt daardoor kleinschaliger en meer van vlees en bloed dan alle andere MCU-films. Dat moest ook wel want het achtergrondverhaal bij het personage van Natasha Romanoff alias Black Widow is er een van familietrauma en een eeuwige strijd met haar jongere zus Yelena. De film begint bijna letterlijk aan de keukentafel.

Razende vaart

Niet dat er minder Kaboem! en Zap! in Black Widow zit. Aan explosies en zwaartekrachtvrije acrobatiek geen gebrek. En ook al is er nauwelijks een verhaal, toch houdt de film je twee uur en een kwartier op het puntje van je stoel. Dankzij de razende vaart – denk: meer achtervolgingen en explosies – maar vooral door de uitstekende beslissing om actrice Florence Pugh te casten als Yelena. Pugh en Scarlett Johansson zijn een perfecte match: allebei stoer, sarcastisch en gevat, maar Pugh geeft veel van haar rollen net wat meer venijn mee en dat werkt hier heel goed.

Natasha Romanoff (Scarlett Johansson) alias Black Widow. Beeld Marvel Studios 2020
Natasha Romanoff (Scarlett Johansson) alias Black Widow.Beeld Marvel Studios 2020

Ze zijn zo aan elkaar gewaagd dat je je op een bepaalt moment afvraagt waarom Yelena niet de superheld is. Dat brengt wat relativering bij het hyperindividualistische idee dat één enkel mens dankzij speciale krachten boven de hele mensheid verheven is.

Door de persoonlijke interactie tussen de twee zussen vergeet je af en toe zelfs hoe absurd en onmogelijk de taferelen zijn waar je naar zit te kijken. Ook trouwens dankzij de opmerkelijke kwaliteit van visuele effecten die het onmogelijke volkomen geloofwaardig maken.

Traumatische jeugd

Slechterik van dienst is ene Dreykov, die een legertje van getrainde en gehersenspoelde ‘Weduwen’ inzet om heerschappij over de wereld te verkrijgen. Ook Natasha en Yelena maakten daar ooit deel van uit maar zij wisten zich te bevrijden. Nu krijgen ze de Weduwen achter zich aan. Wraak, denkt Natasha, omdat zij ooit verantwoordelijk was voor de dood van Dreykovs dochter.

Maar voor de film zover is, is er bijvoorbeeld een heerlijk inventief eerste half uur. Waarover we niks verklappen, behalve dat het zowel Natasha’s traumatische jeugd als de problematische verstandhouding met haar vader verklaart.

Cate Shortland, die voor Black Widow samenwerkte met de maker van de fantastische serie Wandavision (ook deel van het MCU), voelde haarfijn aan dat iemand als Dreykov ook in een superheldenfilm eigenlijk niet belangrijk is. Waar het om draait, waar het altijd om draait, is familie.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden