null Beeld

FilmrecensieHit the Road

Iraans droomdebuut over de pijn van afscheid

Hit the Road
Regie: Panah Panahi
Met Rayan Sarlak, Pantea Panahiha, Hassan Madjooni en Amin Simiar
★★★★★

Belinda van de Graaf

Een vierkoppige familie maakt een roadtrip door Iran, en vanaf het eerste moment hangt er spanning in de lucht. Gaandeweg zal blijken wat er aan de hand is. De oudste zoon die aan het stuur zit, zal Iran via een smokkelroute met Turkije verlaten. Het naderende afscheid valt iedereen zwaar. Alleen het jongste zoontje weet van niks. Een leugentje moet hem beschermen.

Hit the Road is het fantastische speelfilmdebuut van Panah Panahi, de 38-jarige zoon van de Iraanse grootmeester Jafar Panahi die vanwege zijn kritische films ernstig werd gestraft door het regime: in 2010 kreeg hij twintig jaar huisarrest opgelegd.

De erfenis van zijn vader

Vanwege deze problemen, maar ook vanwege de enorme status van zijn vader, duurde het lang voordat Panah Panahi het aandurfde om ook films te gaan maken. Gelukkig zette hij door. Hit the Road is een droomdebuut waarin de erfenis van zijn vader en van die andere Iraanse gigant Abbas Kiarostami doorsijpelt, maar waarin hij vooral ook zijn eigen koers vaart.

De 6-jarige hoofdrolspeler Rayan Sarlak in Hit the Road.  Beeld
De 6-jarige hoofdrolspeler Rayan Sarlak in Hit the Road.

De roadmovie, die zich grotendeels afspeelt in de krappe ruimte van de auto, zit vol geweldige vondsten. We zien een moderne, Iraanse familie die vrijuit praat, lacht, zingt en ruziet, terwijl een wonderlijk berglandschap voorbij trekt. Een van de rotsformaties heeft iets weg van een mokkaschuimtaart, je kunt er van alles in ontdekken, en hetzelfde geldt voor Panahi’s film. Zo zit vader met een gipsbeen op de achterbank de boel vrolijk te dirigeren, een mogelijke verwijzing naar Panahi senior die zich ook niet vrij kan bewegen.

Ruimtereizigers in de sterrenhemel

Middelpunt is het jongste zoontje dat met een ongelooflijke energie wordt gespeeld door de 6-jarige Rayan Sarlak. Hij stuitert door de auto, haalt kattenkwaad uit en bekommert zich om het zieke hondje in de achterbak. De Iraanse cinema met zijn enorme rijkdom aan kinderrollen, heeft er een grote nieuwe aanwinst bij.

In een onvergetelijke, magische scène ligt vader in een zilverkleurige slaapzak in het gras. Zijn zoontje ligt op zijn buik. Beiden kijken naar de sterrenhemel, en dan laat Panahi ze opeens opstijgen, als ruimtereizigers. Het is een hemelse hommage aan Stanley Kubricks 2001: A Space Odyssey, de lievelingsfilm van de oudste zoon die met pijn in zijn buik de tocht naar de Turkse grens maakt.

Het is moeilijk, het aanstaande afscheid van zijn familie en zijn land. Wat gaat de toekomst brengen? Nog even zijn de gezinsleden samen, en hoewel het verhaal heel specifiek over Iran gaat, en de uittocht van kunstenaars en intellectuelen, gaat het in groter verband over elke familie die op zeker moment uit elkaar gaat. Heel knap hoe die zielenpijn zijn weg vindt in een verrassend originele tragikomedie, gelardeerd met Iraanse popsongs van verbannen muzikanten.

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden