Recensie Opera

‘Il matrimonio segreto’ is een vlotte en aanstekelijke springplank voor jong talent

Tante Fidalma (Polly Leech) en haar nichtje Elisetta (Verity Wingate). Beeld Michel Schnater

Opera
De Nationale Opera Studio
Cimarosa ‘Il matrimonio segreto’
★★★★☆

Aan het happy end van de opgeruimde opera binden alle zes personages een blinddoek voor. De euforische, bubbelende muziek die op dat moment uit de bak opborrelt krijgt zo een sterk theatraal contrapunt – in het echte leven gaat het heus niet zo opgewekt keurig in de maat als in de muziek van Domenico Cimarosa. Diens onbekommerde opera ‘Il matrimonio segreto’ sloeg in het Wenen van 1792 in als een bom. Mozart was net dood, Rossini een zuigeling. 

In de lacune tussen die twee operagrootheden groeide Cimarosa uit tot een populaire componist. ‘Het geheime huwelijk’ was zijn grootste succes, maar in onze tijden zelden meer te zien. Drie jaar geleden sloegen de drie operagezelschappen in Nederland hun handen in elkaar en brachten een korte, maar succesvolle reeks voorstellingen van deze Cimarosa-hit. Het was een productie waarbij ­talentontwikkeling hoog in het vaandel stond. Er was een wedstrijd uitgeschreven voor jonge kostuum- en decorontwerpers, de zes zangers stonden allemaal aan het begin van hun carrière en in de bak speelde het Nationaal Jeugd Orkest.

Uit de opslag gehaald

Gelukkig is de productie, vlot en aanstekelijk geregisseerd door Monique Wagemakers, weer even uit de opslag gehaald. En opnieuw wordt die gebruikt als springplank voor jong talent. Dinsdag en woensdag (helaas is het al weer voorbij) presenteerden de zes zangers van de Opera Studio zich, de inpandige opleiding van De Nationale Opera. Een echte avondvullende voorstelling met alles erop en eraan, op het grote podium van Nationale Opera & Ballet. En dan ook nog met het onovertroffen ­Orkest van de 18de Eeuw in de bak. Er zijn mindere springplanken denkbaar.

Geen van de zangers toonde zich hoor- of zichtbaar geïntimideerd door dit alles. Met onstuimige energie en veel spelplezier stortten de zes zich in het verhaal waarin een geheim huwelijk voor de nodige problemen en vergissingen zorgt. De ene zanger is misschien al wat verder dan de ander (Polly Leech als tante Fidalma bijvoorbeeld, of Martin Mkhize als graaf Robinson), maar in elk van de zes stemmen klonk een belofte voor de toekomst door.  

Heel bijzonder was de orkestrale begeleiding, onder leiding van de formidabele Gianluca Capuano. Mooi dat zo’n gerenommeerd ensemble als het Orkest van de 18de Eeuw ervoor zorgde dat de zangers via al die authentiek gekleurde klanken uit de bak vleugels kregen. Capuano, de favoriete dirigent van Cecilia Bartoli, hield zijn hoofd koel en loodste alles en iedereen met overzicht door de soms bruisende muziek heen. Een plaatje van een voorstelling.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden