Lady Gaga als Patrizia. Beeld
Lady Gaga als Patrizia.

FilmrecensieHouse of Gucci

House of Gucci heeft dan wel de lengte van een epische soap, het wordt nooit een opera

House of Gucci
Regie: Ridley Scott
Met Lady Gaga, Adam Driver, Al Pacino en Jeremy Irons
★★★

De Britse Hollywoodregisseur Ridley Scott (83), bekend van spektakelstukken als Alien, Blade Runner en Gladiator, heeft zijn nieuwste schouwspel gebaseerd op het boek The House of Gucci, a Sensational Story of Murder, Madness, Glamour and Greed. Een veelzeggende titel. Want in het waargebeurde verhaal van het beroemde Italiaanse modehuis Gucci, geleid door een puissant rijke familie, komt het allemaal voorbij: geld, macht, ambitie, verraad, wraak en uiteindelijk ook moord.

Lady Gaga is als Patrizia gekapt en gekleed als Elizabeth Taylor. Ze is de sociale klimmer in het verhaal. Als Patrizia op een feest Maurizio Gucci ontmoet, een wat schuchtere, studentikoze jongeman gespeeld door Adam Driver, zie je de dollartekens in haar ogen. Wat ze wil, krijgt ze.

Leugentjes en complotten

Patrizia krijgt Maurizio op de knieën, letterlijk en figuurlijk. Het betekent dat Adam Driver na Leos Carax’ Annette (ook besproken op deze pagina’s) opnieuw een befmomentje heeft, zij het wel heel kort. Maar bij de strijd om de macht zijn er ook obstakels die leugentjes en complotten en erger in gang zetten. Door de vraag wie er aan het langste eind trekt, blijf je bij de les – als in een detective.

Maar House of Gucci heeft met twee uur en veertig minuten dan wel de lengte van een epische soap, het wordt nooit een opera. De gedachten gaan eerder uit naar een operette. En dat is ook niet helemaal waar, want voor een burleske ontbreekt weer de komische noot. Echt vilein wordt het ook al niet, en hoewel het verhaal bijna schreeuwt om een beetje satire – zie ze hongeren naar de macht! – kabbelt het een beetje voort.

Je gelooft je oren niet, zo lelijk is het, maar de Amerikanen die hier Italianen spelen, spreken dus Engels met een Italiaans accent met elkaar. Eigenlijk vraag je je de hele tijd af hoe Paolo Sorrentino dit Italiaanse pracht en praal-verhaal met noodlottig slot zou hebben verfilmd. De Italiaanse regisseur had er vast een echte opera van gemaakt.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden