Filmrecensie Piranhas

Het lot van de jonge gangsters in ‘Piranhas’ blijft wat op afstand

Scène uit Piranhas (La paranza dei bambini).

Piranhas
Regie: Claudio Giovannesi.
Met Francesco Di Napoli en Alfredo Turitto.
★★★☆☆

Kinderen zijn het. Jongens van vijftien jaar, die samen opgroeien in een Napolitaanse volkswijk en zich in ijltempo ontwikkelen tot nietsontziende moordenaars. Op hun scooters scheuren ze door de straten van de Zuid-Italiaanse stad om met pistolen en machinegeweren liquidaties uit te voeren.

De oude bazen van de Camorra zitten in de bak of zijn op hun retour. De vuile zaakjes worden nu opgeknapt door jonge knapen. ‘Italiaanse praktijken’, zo klonk het na de recente moord op Derk Wiersum, advocaat van kroongetuige Nabil B. in het proces tegen de voortvluchtige topcrimineel Redouan T. Omgekeerd is het moeilijk om bij het zien van het Italiaanse Piranhas niet te denken aan deze Amsterdamse moord door een vermoedelijk jonge schutter.

In Piranhas begint het met wat drugshandel op straat. De kinderen leren wiet snijden en coke snuiven. Daarna volgt afpersing van lokale bewoners. De vijftienjarige Nicola, die zich ontpopt tot bendeleider, weet precies hoe het werkt. Ook zijn moeder, die slooft in een wasserij, moet een deel van haar schamele inkomen afstaan aan de maffia. Een marktkoopman die het geld niet kan ophoesten, kan vertrekken.

Ongelooflijke wreedheden waartoe gewone mensen in staat zijn

‘Piranhas’ laat zien hoe snel de jongens tot wasdom komen in het criminele milieu en hoe onomkeerbaar het pad is. Eenmaal in de greep van geld, macht en status kunnen zij niet meer terug.

De film is gebaseerd op de roman ‘La Paranza dei Bambini’ (De Kinderen in de Sleepnetten) van Roberto Saviano die eerder groot succes boekte met ‘Gomorra’. Zijn debuutroman kreeg niet alleen een spectaculaire speelfilm en een populaire tv-serie, door het boek over het reilen en zeilen van de Napolitaanse maffia moet hij ook al jaren ondergedoken en zwaar beveiligd leven.

De titel van zijn nieuwe boek verwijst naar het juridische onderzoek naar de kinderen die door de Camorra als volwassenen worden ingezet. “Ik beschrijf de ongelooflijke wreedheden, waartoe heel gewone mensen in staat zijn”, zei Saviano vorig jaar bij verschijnen van zijn boek.

De film teert meer op gladde televisie-esthetiek

In de film draait het om geld om de nieuwste sneakers en merkkleding te kunnen kopen. Het gaat om gouden horloges en grote televisies, om het bemachtigen van een tafel in een nachtclub. Je ziet hoe het in de hedendaagse consumptiemaatschappij draait om de onmiddellijke bevrediging van verlangens. Regisseur Claudio Giovannesi filmt het als een duivelse coming-of-age-film, waarin de kinderen steeds een stap verder gaan in het criminele netwerk, tot ze niet meer terug kunnen. De maffia is als een moeras waarin ze steeds verder worden meegezogen. De jongens zijn trots als ze na een schietpartij bij een discotheek in de krant staan.

Toch haalt Piranhas het niet bij Gomorra, de schitterende Napolitaanse maffia-opera, waarmee de Italiaanse regisseur Matteo Garrone zo’n beetje alle scenariowetten aan zijn laars lapte. Piranhas teert meer op een gladde televisie-esthetiek. Waar Gomorra echt luguber en bizar durfde te zijn, blijft Piranhas wat aan de oppervlakte. Het effect is dat ook het lot van de jonge gangsters wat op afstand blijft.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden