null Beeld Joris van Bennekom
Beeld Joris van Bennekom

TheaterrecensieGirls and Boys

Girls and Boys van Toneelgroep Oostpool verdient heel veel publiek

Girls and Boys
Toneelgroep Oostpool
★★★★★

Jowi Schmitz

De onschuldige titel dekt de lading niet. Girls and Boys gaat over dubbele moord. Het gaat erover hoe die moord wordt benoemd en hoe we er als samenleving mee omgaan. Bovenal is het een hartverscheurend verhaal, briljant gespeeld door Hadewych Minis. Ze maakt een goeie kans op die toneelprijs voor beste actrice, de Theo d’Or – als ze tenminste de kans krijgt om haar tournee af te maken.

Zaterdag en zondag mocht ze nog net spelen, daarna is het voorlopig stil. En dat is schreeuwend zonde, want dit stuk heeft publiek nodig. De Rabozaal in Amsterdam zat afgeladen vol afgelopen vrijdag en er werd collectief meegeleefd met de onthullingen van Minis. Dit is een stuk voor soliste en publiek.

Met het zaallicht nog een beetje aan speelt het publiek de getuige in een verhaal over mannelijk geweld. Over de mogelijke oorzaken van dat geweld en de gruwelijke gevolgen ervan. En tot slot, hoe we dat geweld noemen. ‘Familietragedie’, bijvoorbeeld, niet moord. De kracht van woorden, daar gaat dit stuk ook over.

Hadewych Minis in Girls and Boys.
 Beeld Joris van Bennekom
Hadewych Minis in Girls and Boys.Beeld Joris van Bennekom

Girls and Boys werd geschreven door de Britse toneelschrijver Dennis Kelly. Het stuk verscheen in 2018 en ontving wisselende kritieken. Nu is het voor het eerst in Nederland te zien en blijkt het, in de kundige handen van regisseur Daria Bukvić en door de dictie en stijl van Minis, elektriciteit op te leveren.

Er is liefde, maar die blijft niet

Het verhaal begint licht. Komisch zelfs, als een onewomanshow. Er is een luchthaven waar een vrouw een man ontmoet en opeens weet ze: hij is het. Er is liefde, er is hoop, er worden kinderen geboren, carrières nemen een vlucht. Hoewel niet alle carrières. En de liefde, die blijft ook niet.

Minis begint dansend, tussen mooie pilaren van licht, soepel bewegend in een casual chic crème-pak, met als enige onheilspellende vooruitwijzing dat ze het licht tevergeefs probeert te omarmen. Het zijn vaak dat soort bewegingen die het personage van Minis zo dichtbij brengen. Het aaien van een onzichtbaar kinderhoofd, een lang vergeten dansje met een danspartner die niet meer bestaat.

null Beeld Joris van Bennekom
Beeld Joris van Bennekom

Gebaren die wellicht minder indruk zouden maken als de tekst niet zo sterk was. Spreektaal is het, soepel vertaald door Hannah van Wieringen, maar geraffineerde spreektaal. Een schrijver die precies weet welke registers hij wil opentrekken, met een ritmische afwisseling van de verschillende verhaallijnen, met heel af en toe een moment dat de toeschouwers direct op hun rol als getuige worden aangesproken. Ze krijgen te horen wanneer ze even goed moeten opletten, wanneer het moeilijkste deel is aangebroken.

En dat deel komt hard binnen. Iedereen houdt de adem in. Om de rest van het stuk eigenlijk niet meer uit te ademen. Of misschien pas bij het hartstochtelijke eindapplaus, van opluchting, van bewondering.

Te zien tot en met 12 februari. Zie toneelgroepoostpool.nl.

Lees ook:

In ‘Hebriana’ moet je zelf de stippen met elkaar verbinden en dat is best een opgave

Families en hoe ze in elkaar zitten, het fascineert schrijvers en regisseurs al jaren. Talloze tafels zijn er op het toneel verschenen, met voedsel, met kandelaren en bovenal; met familieleden die elkaar vroeg of laat beginnen uit te schelden. In Hebriana is dat niet anders.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden