FilmrecensieFirst Cow

First Cow is een subtiele western over kameraadschap en vroeg kapitalisme

null Beeld

First Cow
Regie: Kelly Reichardt
Met John Magaro, Orion Lee, Toby Jones
★★★★

First Cow is een western, maar vergeet even alle ideeën over dat genre. Dit is geen morele vertelling, geen heroïsch verhaal over hoekige types te paard. De personages in First Cow zijn al blij met een paar laarzen. En eten. Dit is een bedachtzame, subtiele film over opmerkelijk zacht sprekende mannen die rond 1800 in westelijk Oregon proberen een bestaan op te bouwen.

Cookie (John Magaro) is een kok die zich bij gelukszoekers heeft aangesloten. Op een dag kruist hij het pad van King Lu (Orion Lee), een Chinese man in een benarde situatie. Tussen de twee ontstaat als vanzelfsprekend een onuitgesproken verbond: een ­wederzijdse afhankelijkheid die ­zakelijk en gevoelig tegelijk is.

Oliebollen die de misère doen vergeten

Via de rivier arriveert ook een koe. Een majestueus dier te midden van de modderige gemeenschapjes waar nieuwe bewoners in gore armoede van dag tot dag leven. Een koe betekent melk. De kok raakt geïnspireerd. Door het dier stiekem te melken kan hij fijn beslag maken voor oliebolletjes die de misère even doen vergeten. En die geld opleveren.

Filmmaakster Kelly Reichardt toonde zich in films als Meek’s ­Cutoff en Wendy and Lucy al een minimalistisch realist, ze maakt gebruik van lange takes en summiere dialoog. In First Cow bouwt ze in rustige scènes een vertelling op over kameraadschap, de grondbeginselen van kapitalisme en eten. Eten als middel om te overleven, als ambacht en cultureel bindmiddel.

Roemloze, naamloze mensen

In deze film uit 2019, alom geprezen maar in Nederland nog niet eerder uitgebracht, vat de maakster samen met vaste scenarioschrijver Jonathan Raymond het ondernemerschap van de twee in een raamvertelling: Een hedendaagse wandelaar stuit op hun overblijfselen. Alsof Reichardt het punt wil maken dat geschiedenis per definitie een verzameling is van kleine, persoonlijke verhalen. Van roemloze, naamloze mensen.

Niet voor niets blijft ze in de vroege multicultisamenleving steeds heel even hangen bij menselijke gezichten. Een oude man met een kraai. Een baby die om aandacht vraagt. Het levert ontroerend zachtmoedige kijkjes op in het alledaagse glorieloze menselijk bestaan. En dat was tweehonderd jaar geleden niet fundamenteel anders dan nu.

Te zien in filmtheaters, vanaf 9 juli op filmplatform Mubi.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden