null Beeld
Beeld

BoekrecensieJeugdboek

Een puntgaaf boek over grapjas Wandert tussen de schuifdeuren

Jagtenberg schrijft een puntgaaf verhaal over een jarenvijftigjeugd in een artistiek gezin.

Het moet begin jaren vijftig zijn, de oorlog ligt nog vers in het geheugen, als Wandert, zo’n jaar of negen, ervan droomt om artiest te worden. Net als zijn vader, die optreedt als zanger, pianist en accordeonist en die achter de schuifdeuren in hun bovenwoning muziekles geeft.

Maar pa wil een beter leven voor zijn zoon en moeder heeft haar eigen redenen om hem het artiestenbestaan te ontraden: artiesten zijn volgens haar als nectar, waar de vrouwen als bijen op afkomen. En dat kan alleen maar misgaan.

Artistiek nest

Geïnspireerd op het artistieke nest waarin haar vader opgroeide, schreef auteur-illustrator Yvonne Jagtenberg haar eerste jeugdroman zonder tekeningen. De afgelopen twee (!) jaar won ze het Gouden Penseel met haar prentenboeken Mijn wonderlijke oom en Hup, Herman!. Eerder maakte ze vooral naam met de serie over Balotje, maar schreef ze ook geslaagde kleuterverhalen over Hondje en twee ‘leesboeken’ met veel tekeningen over Max van Mars.

Nu laat ze zien ook zonder illustraties te kunnen. Wandert is een geestig, authentiek, sfeerrijk verhaal, verteld in soepel proza met sterke zinnen, dat mij deed denken aan werk van Peter van Gestel.

Jagtenberg zet de levendige dynamiek in het gezin en de karakters van Wandert en zijn moeder geweldig neer. De fantasievolle jongen droomt weg bij de borsten van zijn tante (die hij Rick en Thijs doopt om er in haar bijzijn met een vriendje over te kunnen praten), speelt Laurel en Hardy na en is nooit te beroerd om zijn vader te treiteren door de vlooienmars te fluiten.

Dame met kwajongensstreken

Hij lijkt op zijn kleurrijke moeder, want die is ‘een dame met kwajongensstreken’. Het huishouden is niet aan haar besteed. Als Wandert een hond krijgt zegt ze wel: “Hij mag niet in bed hoor!”, maar klinkt dat meer als een aanmoediging dan als een verbod.

Met de vrouwelijke aandacht die haar man ten deel valt, heeft ze het moeilijk. Ze knipt zelf foto’s van knappe dames uit de krant voor hij die mag lezen. Die potsierlijke jaloezie ontroert opeens, als blijkt dat ze als kind door haar vader verlaten is.

Terwijl grapjas Wandert leert dat hij ook los van zijn ouders iemand is en zijn eigen weg mag gaan, verwerkt Jagtenberg ook nog mooi de geschiedenis van zigeunerorkest Tata Mirando en circusdirecteur Toni Boltini in het verhaal. Een puntgaaf boek.

null Beeld

Yvonne Jagtenberg
Wandert, de laatste jongen die naar zijn ouders luisterde
Querido; 167 blz. € 15,99
Vanaf 9 jaar.

Bas Maliepaard (1982) bespreekt sinds zijn 23ste jeugdboeken voor Trouw. Volwassenen moeten die vooral ook lezen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden