Beeld Trouw

Poëzie

De dichtkunst bruist en schuimt

Het is natuurlijk een beetje onzin, zo’n Poëzieweek. Want waarom zou er maar één week per jaar aandacht voor poëzie moeten zijn, als er zoveel andere momenten zijn die vragen om een gedicht? Tegelijk zijn die spotlights volkomen terecht. Even het volle licht op poëzie, op taal die gul is, die hart en hoofd een sprongetje kan laten maken, die de één in vervoering brengt, de ander troost.

En daarbij, er is een cadeau. Nog wel, want de Poëzieweek in deze vorm wordt dit jaar voor het laatst georganiseerd, zo maakte de CPNB bekend. In afgelopen jaren tekenden Anna Enquist, Ilja Leonard Pfeijffer, Tom Lanoye en andere gerenommeerde Nederlandstalige dichters voor dit Poëzieweekgeschenk, een kleine bundel met nieuwe gedichten. Dit jaar geen nieuw werk, maar wel tien dichters, uit Nederland en Vlaanderen. Jonge dichters, of in ieder geval dichters die net één of twee bundels op hun naam hebben staan. Een kleine bloemlezing, ‘Nu’, die met werk van Dean Bowen en Roelof ten Napel, van Radna Fabias en Siel Verhanneman vooral laat zien hoe veelkleurig de jonge Nederlandstalige poëzie is, hoeveel tonen die heeft. ‘Nu’ laat je even nippen aan de spoken word van Akwasi – “havo of vwo / maar mijn basisschool zei liever niet / eerder vmbo / want hij lijkt me toch het type dat // niets gaat doen / met zijn leven” –, aan de tuimelende beelden van Marieke Lucas Rijneveld, ook over school: “dat diezelfde fazanten gezien werden door // juffen en meesters die zeiden dat ze nooit zou kunnen schrijven”.

Eén gedicht per dichter, waaronder eentje van de Vlaamse Charlotte Van den Broeck. Haar gedicht, een vers over scheiden, verscheen eerder in ‘Nachtroer’. “het huis laat zich verdelen in bananendozen en bezittelijke voornaamwoorden”.

‘Het belang van poëzie is niet te vatten in argumenten’

Speciaal voor de Poëzieweek schreef Van den Broeck ook een essay, ‘Cosmos Texaco’, een persoonlijke zoektocht naar de ruimte van de poëzie. Vanuit de kosmos zoomt ze langzaam in, om onderweg, in de wereld, Europa, stad, buurt, halt te houden bij de bekende en onbekende poëzie. Via omweggetjes en zijpaden hoopt Van den Broeck zo antwoord te vinden op de vraag ‘waarom een gedicht in de diepte kan raken of juist helemaal koud kan laten’.

Weliswaar zijn alle dichters op hun plek in dit bloemlezinkje, toch kan het best dat lezers van ‘Nu’ iets soortgelijks ervaren. Wel is het jammer dat de keuze van dichters en gedichten niet verantwoordt wordt. Waar is bijvoorbeeld het schrijnende absurdisme van Kira Wuck? Had de maatschappijkritische Dominique De Groen niet ook een plek verdiend? En ik kan nog even doorgaan. Want ja, het bruist en schuimt behoorlijk in de poëzie, en dan is er het afgelopen jaar nog een hele handvol interessante dichters bijgekomen.

“Ik ben ervan overtuigd dat het belang van poëzie zich niet laat vatten in argumenten, maar in ervaring, en die ervaring ligt bij de lezer”, aldus Charlotte Van den Broeck in ‘Cosmos Texaco’.

Op naar de boekhandel dus!

Nu. Tien Dichters

Gedichten van Akwasi, Dean Bowen, Charlotte Van den Broeck, Radna Fabias, Max Greyson, Carmien Michiels, Roelof ten Napel, Marieke Lucas Rijneveld, Maud Vanhauwaert, Siel Verhanneman. 
CPNB; gratis bij aanschaf van € 12,50 aan poëzie.

Er komt een vrouw

Er komt een vrouw naar mij toe. Ze zegt
‘wij zijn evenwijdig, raken elkaar in het
oneindige, laten we rennen’.

Zullen we wachten? Zullen we wachten
tot de kinderen groot zijn en de aardbeien
rood, ze zijn te bleek nog, te klein, te hard.
Zullen we wachten tot de avond valt
en de nacht waarover wij nog één keer
willen slapen.

Ze haakt haar arm in de mijne tot een lemniscaat.

Zullen we wachten op een eerste stap
zo reusachtig dat je makkelijk een tent
tussen onze benen spant
waarin nieuwe kinderen kamperen,
aardbeien rijpen, niemand nog buiten
de zomer kan_

En we rennen. Met onze armen
zwaaien wij een maat die bij ons past_

Maud Vanhauwaert

Charlotte Van den Broeck
Cosmos Texaco
Ill. Ward ZwartPoëziecentrum; € 15,- 

Janita Monna (1971) is journalist en recensent. Ze woonde lange tijd op Bonaire waar ze als correspondent werkte. Monna werkte als redacteur Poetry International festival en was initiatiefneemster voor de jaarlijkse Gedichtendag. Voor Trouw schrijft ze wekelijks over poëzie.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden