null Beeld
Beeld

BoekrecensiePrentenboek

De capibara’s mogen toch bij de kippen blijven

Verfijnd getekende fabel over xenofobie en verbroedering.

Bas Maliepaard

Waarom capibara’s niet vaker voorkomen in prentenboeken, is een raadsel, want de ‘reuzencavia’s’ zijn vermakelijk om te zien. De Uruguayaanse Alfredo Soderguit tekent ze met grote, schrikachtige ogen, en dat heeft alles te maken met de originele, actuele­­ fabel die hij vertelt over vluchten, xenofobie en uiteindelijk verbroedering. Die begint bij een kippenhok, waar iedereen zijn plaats kent en nooit iets ongewoons gebeurt. Maar wie de tekeningen goed bekijkt, ziet een grimmig detail­­: de enige kip die geen eieren legt, wordt aan zijn poten afgevoerd. Als via de naastgelegen sloot een groep capibara’s het terrein beklimt, breekt er onrust uit: “Niemand kent hen. Niemand had hen verwacht. Ze zijn met veel, ze hebben een vacht, ze zijn nat, en ze zijn ontzettend groot!” Omdat het jachtseizoen is geopend, mogen de capibara’s toch blijven, als ze zich aan de regels houden. De dieren wennen langzaam aan elkaar en na het jachtseizoen ontsnappen de kippen mét de capibara’s aan hun gevangenschap. De verfijnde digitale illustraties in kaders, die eruitzien alsof ze met houtskool en potlood zijn gemaakt, zijn zwart-wit met enkele kleuraccenten en blinken uit in expressieve gezichtsuitdrukkingen.

null Beeld

Alfredo Soderguit
De capibara’s
Clavis;
48 blz. € 17,95
Vanaf 5 jaar

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden