null Beeld
Beeld

Cd-recensiePop

Dan liever echt terug naar de jaren zeventig en Led Zeppelin

POP
Greta Van Fleet
The Battle at Garden’s Gate (Republic/Universal)
★★

Greta Van Fleet is een nostalgieband. En dat is natuurlijk heerlijk, als rockliefhebber heimelijk verlangen naar de seventies, naar Led Zeppelin, de zang van Robert Plant, de vette riffs van Jimmy Page. Maar het punt bij nostalgie is altijd: slechts een deel van de werkelijkheid blijft overeind.

Toch vaart de hardrockband uit het Amerikaanse Michigan daar wel bij. Zo worden de nummers van de drie broers Kiszka en drummer Danny Wagner ontstellend vaak beluisterd op Spotify. En in Nederland vullen ze met gemak de Afas Live.

Maar op album twee schept Greta verwachtingen die het totaal niet inlost. Zo begint Heat Above met een kerkelijk orgel, een opbouwende spanning, roffelende drums, om vervolgens te verzanden in een belegen en voorspelbaar radioliedje. Zonder vitaliteit. De riff in Built By Nations is vintage Jimmy Page. Echt. Maar zonder ook maar een beetje onder de huid te kruipen. En dan de zang van Josh Kiszka. Vertederend haast, hoe hij Robert Plants schreeuwstrot imiteert. Maar hij begint na een paar nummers toch echt uit de strot te hangen: dat aanstellerig zwalken op de breuk tussen borst- en kopstem.

Greta Van Fleet voegt zo helaas vooralsnog niks toe aan de rockhistorie. Op The Battle at Garden’s Gate bekruipt je het idee tussentijds over te springen op Led Zeppelin. Terug naar de jaren zeventig. Maar dan echt.

null Beeld
Beeld
Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden