BoekrecensieHuwelijksklassieker

Bijna achteloos beschrijft Alice Munro de meest beslissende momenten in een vrouwenleven

null Beeld
Beeld

De lockdown biedt een goede gelegenheid voor het (her)lezen van klassieke huwelijksromans. Deze keer een verhaal van Alice Munro uit de bundel De liefde van een goede vrouw uit 1998.

Alice Munro schreef verhalen die vrijwel allemaal als klassieke huwelijksromans beschouwd kunnen worden, al heeft zij er maar een pagina of dertig, veertig voor nodig om ze te vertellen.

Bijna achteloos beschrijft de Canadese Nobelprijswinnares de meest beslissende momenten in een vrouwenleven. Zoals in het prachtige verhaal ‘De kinderen blijven’ uit de bundel: De liefde van een goede vrouw. Waarom zien we de plotselinge ommezwaai van de jonge moeder Pauline niet aankomen, maar komt het tegelijkertijd toch ook niet als een verrassing als ze opeens haar gezin achterlaat voor een motelavontuurtje?

Alice Munro The love of a good woman Beeld rv
Alice Munro The love of a good womanBeeld rv

In vierendertig pagina’s beschrijft Munro de point-of-no-return in het leven van Pauline. Dertig jaar na dato schetst ze hoe de jonge vader en moeder – Brian en Pauline – met hun twee dochtertjes van vijf en één jaar, en de ouders van de man vakantie vieren aan de kust van Vancouvereiland. Er is een té bezorgde schoonmoeder die tot vervelens toe blijft vragen of er iemand honger heeft of dorst, of de kinderen zijn ingesmeerd, en daarmee natuurlijk enigszins op de zenuwen werkt van haar zoon Brian. Er is de ietwat dominante schoonvader die deze perfecte vakantieplek heeft uitgekozen, en die geen tegenspraak duldt als zijn zoon zegt dat het misschien beter had gekund.

Ontsnappen aan grappende schoonfamilie

En dan is er Pauline die, zoals het een schoondochter betaamd, een beetje roet in het eten gooit door zich, wanneer mogelijk, eventjes te onttrekken aan haar grappende schoonfamilie. Ze maakt ochtendwandelingetjes, waakt bij middagslaapjes van haar dochtertje, en sprokkelt zo toch wat uurtjes voor zichzelf bij elkaar waarin ze haar hoofdrol doorneemt van het toneelstuk Eurydice waarin ze na de vakantie zal optreden. Waarbij hier vermeld moet worden dat Orpheus en Eurydice natuurlijk dé klassieke Griekse huwelijkstragedie bij uitstek is.

Tussen de regels door krijgen we wel steeds het gevoel dat Pauline een crush heeft op Jeffrey, de nogal narcistische regisseur van het amateurtheatergezelschap. Maar dagdromen over een opwindender, mondainer leven als actrice, is geen enkele jonge moeder vreemd.

De relatie tussen deze jonge ouders in hun tropenjaren is ook best liefdevol te noemen. ’s Avonds laat wordt er gepraat, en vallen ze in een kameraadschappelijke positie in slaap. Als lezer zou je hen hoogstens even willen waarschuwen dat ze vooral niet moeten vergeten dat ze ook nog een partnerrelatie hebben.

Alice Munro The love of a good woman Beeld rv
Alice Munro The love of a good womanBeeld rv

En dan gebeurt het, – we hebben nog maar een paar bladzijdes te gaan - op een dag waarop Pauline alleen met haar dochtertjes op het strand zit, wordt ze gebeld door Jeffrey die in een motel in de buurt zit. Ze vertrekt die avond nog.

‘Wat ze deed, was iets waarover ze had gelezen. Het was wat Anna Karenina had gedaan, en wat madame Bovary had willen doen en er werd vaak smalend over gesproken, lachend en jaloers. Weglopen met.’ Oók Pauline, die zichzelf geen personage uit een klassieke huwelijksroman waant, maar een vrouw van vlees en bloed, doet het.

Eenmaal in het motel beseft ze: ‘Teruggaan zou hetzelfde zijn als wanneer ze een zak om haar hoofd bond.’

Het verhaal wordt achteraf verteld. We weten als lezers dat ze deze afslag om de liefde niet had hoeven maken. Het was willekeur en noodzaak in één, laat Munro ons op de haar welbekende onnavolgbare wijze zien. Dit is nu eenmaal hoe levens kunnen lopen.

null Beeld

Alice Munro
The love of a good woman
Random House; 352 blz. € 17,99

Lees ook:

In de torenkamer van het kasteel stuit de zoon op het passionele liefdesverhaal van zijn moeder

De lockdown biedt gelegenheid voor het (her)lezen van klassieke huwelijksromans. Deze week: Portret van een huwelijk van Nigel Nicolson uit 1973.

De hel van de Amerikaanse voorstad, pijnlijk goed beschreven in ‘Revolutionary Road’

De lockdown biedt een goede gelegenheid voor het (her)lezen van klassieke huwelijksromans.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden