null Beeld

FilmrecensieDealer

Achter het stoere pantser zie je het verloren kind, dan is ‘Dealer’ op z’n best

Dealer
Regie: Jeroen Perceval
Met Sverre Rous, Ben Segers, Bart Hollanders
★★★

Belinda van de Graaf

Het is een schokkend beeld: een 14-jarige jongen die heroïne spuit. Maar de Vlaamse regisseur Jeroen Perceval wilde het zo. Hij wilde het Antwerpse nachtleven laten zien in al z’n rauwe ranzigheid. Dus volgen we Johnny, de jonge drugskoerier, op zijn fietstochten door een schimmige wereld, geregeerd door drank en drugs.

En inderdaad, daar is niks romantisch aan. Sterker, een van Johnny’s klanten is Antony, een bekende acteur die zich – excusez le mot – kapot zuipt en snuift. Regisseur Jeroen Perceval, zelf een bekende Vlaamse acteur die in het verleden worstelde met een drugsverslaving, brengt de twee verloren zielen samen. De jongen zonder vader en de man zonder zoon zien iets in elkaar.

De 14-jarige drugskoerier Johnny houdt het midden tussen een ‘zot gastje’ en een ‘vuile rat’. Beeld rv
De 14-jarige drugskoerier Johnny houdt het midden tussen een ‘zot gastje’ en een ‘vuile rat’.Beeld rv

Johnny zit in een jeugdinstelling. Zijn moeder, een psychotische kunstenares, is recent weer opgenomen. Zijn vader kent hij niet. Aan alles merk je dat hij op zoek is naar een rolmodel. Misschien kan Johnny, die een poster van Al Pacino boven zijn bed heeft hangen, via Antony aan een rol komen als acteur?

Gelukkig is het niet zo eenvoudig. Perceval kiest niet voor de makkelijke weg, maar voor weerstand en wrijving. Mede daarom werd Dealer waarschijnlijk uitgeroepen tot beste Vlaamse film van 2021. Perceval brengt het recht voor z’n raap: Antony die de leegte opvult met drank en drugs en heftige, anonieme seks, en Johnny die uiteindelijk de spuit in zijn eigen arm zet. Het wil niet zeggen dat het drama geen schoonheidsfoutjes heeft. Perceval hamert wel erg op de misère, terwijl zijn karakters best wat meer ontwikkeling hadden kunnen gebruiken.

Maar de debuterende Sverre Rous als de 14-jarige drugskoerier neemt je zeker op sleeptouw. Als Johnny houdt hij het midden tussen een ‘zot gastje’ en een ‘vuile rat’, zoals Antony hem na de eerste kennismaking typeert. Soms lukt het om achter het stoere pantser het verloren kind te zien. Dan is Dealer op z’n best.

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden