null Beeld

FilmrecensieA Man and a Camera

‘A Man and a Camera’ is een ogenschijnlijk simpele, hoogst fascinerende documentaire

A Man and a Camera
Regie: Guido Hendrikx
★★★★

Een jongeman loopt met een videocamera door Nederlandse woonwijken. Hij belt aan bij willekeurige huishoudens en registreert de reacties. Dat is in het kort het uitgangspunt van A Man and a Camera, de ogenschijnlijk simpele, hoogst fascinerende nieuwe documentaire van Guido Hendrikx. “Wat is de diepere zin hiervan?”, klinkt het. Of: “Spoor je wel, kerel?” Of: “Ik wil dat je nu weggaat, anders bel ik de politie!”

Guido Hendrikx is zelf de man met de camera van wie we alleen een schaduw of een reflectie zien. Het gaat om de mensen achter de voordeuren, al filmt Hendrikx in het begin ook tuineigenaren die druk zijn met maaien, knippen en harken. Ze kijken op van die rare snuiter met die camera. “Wat komt u doen?” Een van de mannen verbergt zijn hoofd uiteindelijk achter het gebladerte, als in een Monsieur Hulot-komedie.

Hendrikx stuit op verlegenheid, argwaan, ongemak, twijfel maar ook regelrechte woede. Is het toeval dat uitgerekend de villabewoner hem fysiek belaagd? En hoe zou ik zelf eigenlijk reageren, vraag je je na verloop van tijd af. Zou ik de man minzaam afwimpelen? Het is echt fascinerend om te zien wat er allemaal gebeurt. Er zijn mensen die met een grote lach de deur openen, zichtbaar in de veronderstelling dat ze een prijs hebben gewonnen in de Postcodeloterij. Je ziet daarna de teleurstelling. Maar er is ook een kantelpunt in de film, als een vader omringd door zijn kinderen vrolijk zegt: “Geef die man een koekje!”

Een van de mensen achter de voordeur in A Man and a Camera verbergt zijn hoofd uiteindelijk achter het gebladerte. Beeld
Een van de mensen achter de voordeur in A Man and a Camera verbergt zijn hoofd uiteindelijk achter het gebladerte.

Hendrikx die anderhalf jaar lang filmde en aanbelde bij zo’n vierhonderd huishoudens, viel eerder op met zijn debuutfilm Stranger than Paradise waarmee hij vijf jaar geleden het documentaire festival Idfa opende. Het was een ontregelende film gemaakt op het snijvlak van documentaire en fictie, over hoe – in het kort – Europa tegen migranten aankijkt.

Hendrikx werpt in het even experimentele A Man and a Camera een verwante vraag op. Dat wordt althans duidelijk als een blozende man met een Zeeuws accent de deur opendoet en de man met de camera in zijn huis verwelkomt, alsof het de gewoonste zaak van de wereld is. “Zal ik even koffie voor je zetten?”

De man vraagt of de filmer misschien een hapje mee wil eten, hij is net de tafel aan het dekken voor de lunch. Zijn kleinzonen zijn op bezoek. Later, als Hendrikx terugkeert bij de man, gebeurt er iets dat bijna Bijbelse allure heeft, zo gastvrij wordt de filmer ontvangen.

Iets soortgelijks maakt hij mee als hij aanbelt bij een oma die haar kleinkinderen op bezoek heeft. Het zijn mensen die met een open blik de wereld in kijken en de ongenode gast vriendelijk ontvangen, ja, in alle barmhartigheid. De filmer blijkt uiteindelijk aangekomen in een veilige haven, of zoals Leonard Cohen onder de aftiteling zingt: Going Home. Dit is de plek waar je thuis wil komen, bij de blozende man uit het Zeeuwse dorp Wissekerke die de vreemdeling een vriend noemt, en die uitgroeit tot een onbetwiste held.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden