FramingVerkiezingscampagne

Het frame van de ‘man-baby’ en ‘nasty woman’

Kamala Harris is de Democratische kandidaat voor het vicepresidentschap. Donald Trump noemt haar ‘nasty’ – gemeen­­, slinks. En, vult hij aan, ‘she is not a person who’s liked’ – ze wordt niet leuk, niet aardig gevonden. Het is de standaardreactie van Trump op vrouwelijke Democratische tegenstanders. Hij zei het over Hillary Clinton, over Elizabeth Warren.

Hoe wordt hierop gereageerd?

Een eerste frame: dit is seksisme. Over een mannelijke politicus wordt nooit gezegd dat hij ‘nasty’ is. En aardig-of-niet-aardig, het is een criterium dat alleen op vrouwelijke politici wordt toegepast.

Het is waar, maar met zo’n frame speel je Trump ook een beetje in de kaart. Want hoe reageert het Trump-kamp? Al snel wordt gezegd dat Trumps vrouwelijke tegenstanders de ‘slachtofferrol’ aannemen. Dat de ‘gender-kaart’ weer eens wordt gespeeld. Het beeld: Trump is de krachtige leider, dus komen zijn vrouwelijke tegenstanders niet verder dan die slachtofferrol en die gender-kaart.

Het tweede frame: dit is Trump, de ‘man-baby­­’. Donald Trump, zegt Joe Biden, kan niet met sterke vrouwen omgaan. Als hij met een sterke vrouw wordt geconfronteerd, begint hij te dreinen en te jengelen – zijn tegenstanders zijn gemeen, zijn niet aardig. In dit frame gedraagt Trump zich als een klein kind. Weet hij zich geen houding te geven tegenover sterke vrouwen. Het beeld: Kamala Harris is de krachtige leider – dus schiet Trump in de slachtofferrol en speelt hij de ‘nasty’-kaart.

Hans de Bruijn is bestuurskundige en debatspecialist. Wekelijks analyseert hij de sturende taal van beleidsmakers.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden